30 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ

Στις 8 Φλεβάρη του 1980 έφυγε από τη ζωή ο μεγαλύτερος τραγουδιστής που έβγαλε η Κρήτη, που δικαιολογημένα άλλωστε αποκλήθηκε ως ο Αρχάγγελος της Κρήτης, ο ΨαροΝίκος σε ηλικία μόλις 44 ετών (γεννήθηκε 7 Ιουλίου του '36).
Η χαρακτηριστική φωνή του Νίκου Ξυλούρη, που ένωσε την κρητική ντοπιολαλιά με το πολιτικό τραγούδι των ύστερων χρόνων της χούντας και των πρώτων της μεταπολίτευσης σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σήμερα τα τραγούδια του ακούγονται παντού... από τα γλέντια στην Κρήτη, στα φοιτητικά στέκια από νέους που ήταν αγέννητοι όταν πέθανε, ακόμα και στα ραδιόφωνα.

Μερικά βίντεο από youtube

Σε ταβέρνα στο Ηράκλειο το 1961


Ήτανε μια φορά


Γεια σου χαρά σου Βενετιά






και μερικά από τα αγαπημένα μου

Όσο βαρούν τα σίδερα (που δυστυχώς το μαγάρισε κι αυτό ο ακατανόμαστος..)






Η μπαλάντα του Κυρ-Μέντιου


Στο δισκάδικο της γυναίκας του, της Κας Ουρανίας, ίσως να υπάρχουν ακόμα κασέτες με λιγότερη λογοκριμένη βέρσιον του τραγουδιού.

Η δισκογραφία του από τη Βικιπαίδεια

Δισκογραφία

• Μια μαυροφόρα που περνά (1958)
• Ανυφαντού (1969)
• Ο Ψαρονίκος (1970)
• Μαντινάδες και χοροί (1970)
• Χρονικό (1970)
• Ριζίτικα (1971)
• Διάλειμμα (1972)
• Ιθαγένεια (1972)
• Διόνυσε καλοκαίρι μας (1972)
• Ο τροπικός της Παρθένου (1973)
• Ο Ξυλούρης τραγουδά για την Κρήτη (1973)
• Ο Στρατής Θαλασσινός ανάμεσα στους Αγάπανθους (1973)
• Περήφανη ράτσα (1973)
• Ακολουθία (1974)
• Το μεγάλο μας τσίρκο (1974)
• Παραστάσεις (1975)
• Ανεξάρτητα (1975)
• Κομέντια, η πάλη χωρικών και βασιλιάδων (1975)
• Καπνισμένο τσουκάλι (1975)
• Τα που θυμούμαι τραγουδώ (1975)
• Κύκλος Σεφέρη (1976)
• Ερωτόκριτος (1976)
• Η συμφωνία της Γιάλτας και της πικρής αγάπης (1976)
• Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι (1977)
• Τα ερωτικά (1977)
• Τα Ξυλουρέικα (1978)
• Τα αντιπολεμικά (1978)
• Σάλπισμα (1978)
• 14 χρυσές επιτυχίες (1978)

Μετά Θάνατον Δισκογραφία

---

• Τελευταία ώρα Κρήτη (1981)
• Νίκος Ξυλούρης (1982)
• Πάντερμη Κρήτη (1983)
• Ο Δείπνος ο μυστικός (1984)
• Σταύρος Ξαρχάκος:Θεατρικά (1985)
• Ο Γιάννης Μαρκόπουλος στον ελληνικό κινηματογράφο (1988)
• Η συναυλία στο Ηρώδειο 1976 (1990)
• Το χρονικό του Νίκου Ξυλούρη (1996)
• Νίκος Ξυλούρης (2000)
• Η ψυχή της Κρήτης(2002)
• Ήτανε μια φορά...(2005)
• Του Χρόνου Τα Γυρίσματα (2005)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΣ ΣΜΤ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ 10/2

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ (ΑΘΗΝΑ 5/2)

Ανατροπή του αντεργατικού «Προγράμματος Σταθερότητας και κερδοφορίας το κεφαλαίου»

Πάλη για τη συλλογική σύμβαση – αγώνας για την αξιοπρέπειά μας

Ο αγώνας στα χέρια των πρωτοβάθμιων σωματείων

Οι πρώτοι τέσσερις μήνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, προαναγγέλλουν την πιο σκληρή επιδρομή των τελευταίων δεκαετιών στα δικαιώματα των τεχνικών και όλων των εργαζομένων. Το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, τοποθετεί τα εργατικά δικαιώματα στο γύψο της ΕΕ, των αγορών και της εργοδοσίας και φέρνει μαζί του μια καταιγίδα νομοσχεδίων για τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό, τη φορολογία, τη δημόσια διοίκηση, τις ιδιωτικοποιήσεις κα. Με ένα μοναδικό στα σύγχρονα πολιτικά πράγματα της χώρας Διάγγελμα, ο πρωθυπουργός «ενημέρωσε» για: Την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών με εκείνα των ανδρών και παράλληλα ότι αυξάνουν για όλους τα όρια ηλικίας. Το γενικό πάγωμα των μισθών στο Δημόσιο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα. Την αύξηση του φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα. Την περικοπή των δημόσιων δαπανών και το πάγωμα των προσλήψεων Δημόσιο. Ακόμα έστειλε τελεσίγραφο στους εργαζόμενους, στους αγρότες και την νεολαία, προειδοποιώντας ότι «δεν έχουμε περιθώρια ως έθνος και ως λαός να αντέξουμε παρατεταμένα μπλόκα, στάσεις και απεργίες δεν έχουμε περιθώρια για μικροοδιευθετήσεις και συντεχνιακές διεκδικήσεις»!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μαζί με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, το ΣΕΒ και τα ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι η κρίση είναι ‘δημοσιονομική’, και αφορά τα δημόσια ελλείμματα. Ότι ‘έχουμε χρέη’, ότι ‘πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας’. Όμως η κρίση αυτή δεν είναι δημοσιονομική. Είναι συνολική κρίση του ίδιου του συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Τα ελλείμματα, που διογκώθηκαν από τη χαριστική πολιτική απέναντι στις τράπεζες και στην εργοδοσία, τώρα «οφείλουν» να μειωθούν στο 3%, πράγμα αδύνατον, εκτός εάν πέσει κάτω από το όριο της φτώχειας το σύνολο του κόσμου της εργασίας.

Σε αυτά τα πλαίσια η κυβέρνηση προετοιμάζει –μέσα από προσχηματικό διάλογο – την τρίτη και πιο αντιδραστική τομή στο Ασφαλιστικό: Με τη θεσμοθέτηση βασική σύνταξη επιβίωσης 400- 500 ευρώ, περνάμε στο νέο μοντέλο συντάξεων, το οποίο θα εγγυάται μόνο τα ελάχιστα όρια. Με την επέκταση των «επαγγελματικών ταμείων» και την ενίσχυση του ανταποδοτικού χαρακτήρα της Ασφάλισης, θα πληρώνουμε πρόσθετες εισφορές χωρίς καμιά εγγύηση για το ύψος των συντάξεων που θα δίνουν αυτά τα Ταμεία. Με την ώθηση στην ιδιωτική ασφάλιση μέσα και από την καρατόμηση των υγειονομικών παροχών των ταμείων. Ετοιμάζει νέα ενοποίηση ταμείων με κατεύθυνση τη συγκρότηση τριών ομάδων, Μισθωτοί, Αυτοαπασχολούμενοι, Αγρότες, ώστε τα πλεονασματικά Ταμεία να καλύψουν αυτά που έχουν οικονομικά προβλήματα. Παρατείνει τον εργάσιμο χρόνο και πετσοκόβει περισσότερο τα ΒΑΕ. Ουσιαστικά έχουμε απόσυρση του κράτους και της εργοδοσίας από το κόστος της ασφάλισης και φόρτωμα του μεγαλύτερου μέρους στους ίδιους τους εργαζόμενους, όταν υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, η μαύρη εργασία και η εισφοροδιαφυγή οργιάζουν.

Την ώρα που δύο στους τρεις ανέργους, (500.000 σε σύνολο 750.000 καταγεγραμμένων), είναι αποκλεισμένοι από το πενιχρό επίδομα των 454 ευρώ, το ΠΑΣΟΚ ενισχύει πολλαπλά τις επιχειρήσεις με ζεστό χρήμα από το ταμείο κοινωνικής αλληλεγγύης (λεφτά και εισφορές των εργαζομένων), χαρίζει δάνεια και εισφοροχρέη. Διατηρεί το μειωμένο συντελεστή φορολόγησης των κερδών και προωθεί νέες φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο, απαλλάσσει τις επιχειρήσεις, από τις εργατικές εισφορές των νεοπροσλαμβανόμενων για τέσσερα χρόνια έως και 100%. Όμως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν αρκείται μόνο στο ζεστό χρήμα προς τις επιχειρήσεις. Με το νομοσχέδιο για τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, κρατά σε ισχύ και διευρύνει όλο το μαύρο καθεστώς των αντεργατικών νόμων στην αγορά εργασίας. Η «επικοινωνιακή πολιτική» της κυβέρνησης δεν μπορεί να κρύψει ότι και με το νέο νομοσχέδιο, βάζει όρια μόνο στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ οι επιχειρήσεις θα μπορούν να έχουν φτηνούς εργαζόμενους με «μπλοκάκι», να θέτουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό τους, των οποίων το εισόδημα θα μειώνεται στο μισό, να επιβάλλουν λιγότερες μέρες εργασίας χωρίς απολαβές, να καταστρατηγούν το οχτάωρο μέσα από τη λεγόμενη διευθέτηση, κλπ. Παράλληλα απολύει χιλιάδες συμβασιούχους, αναβαθμίζει τα stage στον ιδιωτικό τομέα. Η ανεργία θα ξεπεράσει το 15%, ενώ η εργοδοτική τρομοκρατία και οι απολύσεις έχουν απογειωθεί.

Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλλει πραγματική μείωση και όχι απλά πάγωμα μισθών: Μέσω αυξήσεων κάτω από τον πληθωρισμό, τη μη εφαρμογή των ΣΣΕ, την αύξηση των εργατικών εισφορών, την κατάργηση επιδομάτων στο δημόσιο. Έχουμε γενική αύξηση φόρων, πιθανή αύξηση του ΦΠΑ, απόλυτη μείωση των κοινωνικών δαπανών. Σε μια χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας κεφαλαίου σε όλη την Ευρώπη και ο πλούτος φοροδιαφεύγει προκλητικά (μόνο ο ανείσπρακτος ΦΠΑ - που έχει πληρωθεί στις επιχειρήσεις - ξεπερνάει τα 6.5 δις €), αμφισβητείται ακόμη και το αφορολόγητο όριο. Σε αυτή την πραγματικότητα, η κατάργηση της φορολόγησης βάσει συντελεστών στους μηχανικούς, θα πλήξει πρώτα απ΄ όλους, τους αυτοαπασχολούμενους και τους μισθωτούς με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Ακόμα η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της πλήρης αποδέσμευσης-υπονόμευσης των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων από το πτυχίο, τον χρόνο και το περιεχόμενο των σπουδών: Με την αδειοδότηση των κολεγίων, την επέκταση της πιστοποίησης για την άσκηση διαφόρων πεδίων των τεχνικών επαγγελμάτων και των μηχανικών.

Σ’ αυτό το πλαίσιο καλούνται οι εργαζόμενοι τεχνικοί καλούνται να πληρώσουν το «μερίδιό τους» για την κρίση. Η κατάσταση στον κλάδο με πρόσχημα την οικονομική κρίση των επιχειρηματιών έχει επιδεινωθεί απότομα. Η αμοιβή με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών που συνεπάγεται για τον εργαζόμενο την ανασφάλεια του ελεύθερου επαγγελματία και την εργασιακή πειθαρχία του μισθωτού, μας καθιστά εξαιρετικά ευάλωτους στις απολύσεις και στην εργοδοτική τρομοκρατία. Οι απολύσεις παίρνουν δραματικές διαστάσεις στον κλάδο και δεν αφορούν κάποια ειδική κατηγορία εργαζόμενων: Πολλές φορές η εργοδοσία ξεκινά από τις πιο ευάλωτες κατηγορίες (πχ εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δελτία παροχής υπηρεσιών κλπ), για να καταλήξει σε όλους τους εργαζόμενους. Την ίδια στιγμή, αρκετές εταιρείες του κλάδου δεν εφαρμόζουν την κλαδική συλλογική σύμβαση, στο όνομα της «πτώσης» των κερδών. Όλα αυτά πανε μαζί με τη χειροτέρευση των όρων εργασίας, τις καθυστερήσεις πληρωμών, την αύξηση των απλήρωτων υπερωριών, τη δουλειά τα σαββατοκύριακα. Την ίδια ώρα τα κέρδη των μεγαλύτερων εταιρειών του κλάδου συνεχίζουν να αυξάνονται εν μέσω κρίσης.

Η μόνη διέξοδος είμαστε ΕΜΕΙΣ

Δεν μπορούμε πλέον να περιμένουμε τίποτα από τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις που ψήφισαν αντεργατικούς νόμους, εφάρμοσαν ο ένας τους νόμους του άλλου, ενοποίησαν προς τα κάτω τα ταμεία, μείωσαν τις συντάξεις, αύξησαν το ποσοστό των αποθεματικών που επενδύεται σε μετοχές υψηλού ρίσκου και σύνθετα χρηματιστηριακά προϊόντα. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να κάνουμε ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για τη διέξοδο από την κρίση, στα ερείπια των κοινωνικών μας δικαιωμάτων. Η μόνη διέξοδος είμαστε ΕΜΕΙΣ και οι αγώνες μας, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, οι παραγωγοί κάθε πλούτου.

Στις κρίσιμες αυτές περιστάσεις για το εργατικό κίνημα η ΓΣΕΕ, όχι μόνο δεν οργανώνει στοιχειώδεις αντιστάσεις, αποδέχεται πλήρως το ρόλο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ εμφανίζεται ως συνέταιρος της κυβέρνησης και των βιομηχάνων. Με το κατ’ όνομα διεκδικητικό πλαίσιο που κατέθεσε ενόψει της διαπραγμάτευσης για τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, κινείται στην κυρίαρχη πολιτική της διάσπασης των εργαζομένων, και αναπαράγει σε ένα πρωτοφανές επίπεδο το δίπολο από τη μια οι «κατώτεροι μισθοί» και από την άλλη οι λοιπές κατηγορίες μισθωτών. Κινείται ανοιχτά απεργοσπαστικά και δεν προκηρύσσει για απεργία στις 10 Φλεβάρη, που απεργεί το δημόσιο και πολλά σωματεία και ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα. Αρνείται ακόμα και να αποφασίσει απεργία για τις αρχές Μάρτη, ώστε να γίνει καλύτερη προετοιμασία και να υπάρξει ενιαία δράση με την ΑΔΕΔΥ. "Προκηρύσσει απεργία στις 24 Φλεβάρη και διασπά την ενιαία απεργιακή έκφραση των εργαζόμενων. Αποθαρρύνει και αποδυναμώνει κάθε απόπειρα εργατικής αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής, και επιχειρεί να εγκλωβίσει και να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Να μην τους κάνουμε το χατίρι! Απέναντι στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, την ανοιχτή υπονόμευση των αγώνων και τη διαλυτική τακτική, χρειάζεται άμεσα η συγκρότηση ενός μετώπου πρωτοβάθμιων σωματείων, που με αγωνιστικό, ενωτικό τρόπο θα βάλει φρένο στην αντεργατική επιδρομή, θα διεκδικεί τα δικαιώματά και τις ανάγκες μας. Η θετική παρακαταθήκη της απεργίας στις 17 Δεκέμβρη, έδειξε ότι στην κοινωνία υπάρχουν αποθέματα αγωνιστικότητας, οργής, διεκδίκησης.

Καμία στάση αναμονής, με τους αγώνες μας να επιβάλλουμε:

Απαγόρευση των απολύσεων, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις - αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις ανάγκες μας, 1400 ευρώ κατώτατο μισθό.

Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου, διπλασιασμός του αφορολόγητου για τους μισθωτούς, κατάργηση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων στα είδη λαϊκής ανάγκης

Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό, σε όλο το διάστημα ανεργίας και στους μισθωτούς που αμείβονται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών. Άμεση μείωση των εισφορών των εργαζόμενων, καμιά εισφορά για τους ανέργους.

Αποφασίζουμε

1. Δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη για την επιτυχία της απεργία στις 10 Φλεβάρη, με απεργιακή κινητοποίηση, σε συντονισμό με πρωτοβάθμια σωματεία και προσυγκέντρωση στα Προπύλαια στις 10.30 πμ. Στις 24 Φλεβάρη να μετατρέψουμε την απεργία σε μάχη συνολικής καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής και διεκδίκησης, με οργάνωση της απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία, ενάντια στις προθέσεις της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.
2. Το σωματείο μας επιμένει σταθερά στην ανάγκη του συντονισμού των σωματείων και όπως και σε παλιότερες προσπάθειες θα βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις στην ανάπτυξή του. Από κοινού με τα πρωτοβάθμια σωματεία να προχωρήσουμε σε απογευματινή κινητοποίηση μετά τις 10 Φλεβάρη και σε συντονισμένη απεργιακή κλιμάκωση.
3. Καταγγέλλουμε την προηγούμενη συλλογική σύμβαση και ξεκινάμε τη διαπραγμάτευση νέας για το 2010 και αποφασίζουμε καμπάνια στους χώρους (με προκήρυξη και αφίσα) και κλαδική απεργία στο τέλος Μάρτη.
4. Ιδρύουμε ταμείο αλληλοβοήθειας για τη στήριξη απολυμένων συναδέλφων.

ΑΠΕΡΓΙΑ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Tο 2010 ξεκίνησε με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να καταθέτει το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που τοποθετεί για μια τριετία τα εργατικά δικαιώματα στο γύψο της Ε.Ε., των αγορών και της εργοδοσίας και προαναγγέλλει καταιγίδα νομοσχεδίων για το ασφαλιστικό, τη φορολογία, τη δημόσια διοίκηση, τα επαγγελματικά δικαιώματα, τις ιδιωτικοποιήσεις κ.ά. Για μια ακόμη φορά μας καλούν να πληρώσουμε τα βάρη της κρίσης και τα ελλείμματα που δημιούργησαν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, και να «βάλουμε πλάτη» στο «νέο μοντέλο ανάπτυξης» που σχεδιάζουν για να αυξήσουν τα κέρδη της εργοδοσίας και των πολυεθνικών.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας έχει ως κεντρική επιδίωξη να μειώσει τα δημόσια ελλείμματα, μεταξύ άλλων και μέσα από: α) Τη μείωση του κόστους εργασίας κατά 1% (όταν ο πληθωρισμός θα αυξάνεται κατά 1,9% - δηλαδή απώλεια 3% κάθε χρόνο) και τη μείωση των αποδοχών και των προσλήψεων στο δημόσιο. β) Τη μείωση των δαπανών για την κοινωνική ασφάλιση (κατά 9,7% το 2010), την υγεία και την παιδεία (οι προσλήψεις εκπαιδευτικών θα μειωθούν ως και 70%). γ) Την τρομακτική φορομπηξία των εργαζόμενων, με νέους άμεσους και έμμεσους φόρους. δ) Το όργιο ιδιωτικοποιήσεων (την επόμενη τριετία θα εκποιηθεί το 60% της κρατικής συμμετοχής σε δημόσιους οργανισμούς).

Μάλιστα, ξεκαθαρίζεται σε όλους τους τόνους -και με τη στάση απέναντι στους αγρότες- ότι το ξεζουμιστικό πρόγραμμα θα τηρηθεί με ευλάβεια, καθώς οι ελεγκτές της Ε.Ε. και οι διυπουργικές επιτροπές της κυβέρνησης δεν θα αφήνουν περιθώρια για παρεκκλίσεις, και ακόμη ότι αν τα μέτρα αυτά δεν κριθούν αρκετά θα προωθηθεί το δεύτερο, ακόμη πιο αντιλαϊκό σενάριο του προγράμματος.

Ταυτόχρονα, το Πρόγραμμα Σταθερότητας επιδιώκει να ενισχύσει τις αγορές, την εργοδοσία, τα κέρδη, την «ανάπτυξη» -όπως την εννοεί το σύστημα βέβαια-, με επενδυτικούς νόμους, φοροαπαλλαγές, απαλλαγές από εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, επέκταση των Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα κ.λπ. Κι εδώ συμπίπτει με τις επιλογές της Ε.Ε. και των εργοδοτών.

Σε αυτά τα πλαίσια προωθείται η αναβάθμιση και νομιμοποίηση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων για να γενικευτεί-παγιωθεί αυτή η μορφή εργασίας, εν μέσω οικονομικής κρίσης, και μάλιστα στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας, ειδικά των νέων. Οι 750.000 καταγεγραμμένοι άνεργοι (που ξεπερνούν στην πραγματικότητα το ένα εκατομμύριο), είναι μια τεράστια δύναμη πίεσης από τους εργοδότες προς τους εργαζόμενους, αλλά και συνάδελφοι που χρειάζονται την αλληλεγγύη και τους κοινούς αγώνες μας.

Στο ίδιο πλαίσιο, η κυβέρνηση προετοιμάζει νέο αντιασφαλιστικό νόμο, για να ολοκληρώσει ό,τι άφησαν οι νόμοι Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, με βασική κατεύθυνση τη μείωση της δημόσιας συμμετοχής στην ασφάλιση, τη μετατροπή της κοινωνικής ασφάλισης σε ανταποδοτική, την εξίσωση προς τα πάνω των ορίων ανδρών-γυναικών, τις περικοπές στην περίθαλψη και τη μετατροπή της βασικής σύνταξης σε βοήθημα τύπου ΟΓΑ.

Για το πέρασμα της πολιτική της, η κυβέρνηση έχει αρωγό τις ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που αποδέχονται τη λογική των ελλειμμάτων και των «θυσιών» για να βγούμε από την κρίση. Δεν στηρίζουν κανέναν από τους αγώνες που αναπτύσσονται, ούτε των λιμενεργατών ούτε των ελαστικά εργαζόμενων (των οποίων άλλωστε αρνούνται και την ένταξή τους στα συνδικάτα). Συμμετέχουν και νομιμοποιούν το «διάλογο» που έχει άρχισε η κυβέρνηση και ο ΣΕΒ για το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις. Παζαρεύουν νέα προδοτική Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με τον ΣΕΒ. Η ΓΣΕΕ μάλιστα, σε ρόλο τοποτηρητή του υπουργείου Εργασίας, «αγχώνεται» μήπως πάρει η απεργία της 10/2 πανεργατικά χαρακτηριστικά με κοινή δράση δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και σπεύδει να δηλώσει ότι θα εξαγγείλει απεργία στο τέλος Φλεβάρη… χωρίς να ανακοινώνει ημερομηνία!!! Πρόκειται για μια ανοιχτά διασπαστική κίνηση που πρέπει να μας βρει απέναντί της. Η απεργία της 10/2 πρέπει να πάρει πανεργατικά χαρακτηριστικά ανεξάρτητα από τις προθέσεις της ΑΔΕΔΥ, που θέλει άλλη μια φορά να ρίξει μια «ντουφεκιά στον αέρα».

Εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα – εργοδότες χωρίς υποχρεώσεις

Στον κλάδο του βιβλίου, το 2009 αλλά και στις αρχές του 2010 έχουν γίνει πολλές απολύσεις στο όνομα της οικονομικής κρίσης, που αφορούν συνήθως τις πιο ευάλωτες κατηγορίες (με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τετραωρίτες, εποχικοί, courier κ.λπ.), αλλά επεκτείνονται σε όλους τους εργαζόμενους. Πολλές εταιρείες που τα προηγούμενα χρόνια έβγαλαν μεγάλα κέρδη μέσα από την ασυλία που τους έδωσαν οι νόμοι και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, και κυρίως από τη δική μας δουλειά, σήμερα κάνουν «περικοπές στο εργατικό κόστος» αντί να κάνουν περικοπές στα κέρδη που εξακολουθούν να έχουν βέβαια. Άλλωστε οι εκδότες δηλώνουν πως δεν έχουν κρίση, ανακοινώνουν αυξήσεις στους τζίρους τους.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, αρκετές μεγάλες εταιρείες του κλάδου δεν εφαρμόζουν την κλαδική συλλογική σύμβαση Βιβλίου-Χάρτου για τους συναδέλφους που εργάζονται στα τμήματα βιβλίου (π.χ. Public, Fnac), καταπατώντας την εργατική νομοθεσία και αυθαιρετώντας. Μια μάχη που πρέπει να δώσουμε αποφασιστικά το επόμενο διάστημα.

Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες!

Ο Σύλλογός μας έδωσε και θα δώσει τη μάχη σε χώρους δουλειάς, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, τις απολύσεις, για την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης, με στόχο να ενεργοποιήσει τους ίδιους τους εργαζόμενους, να βοηθήσει τη συλλογική δράση τους στην αντιπαράθεση με τον κάθε μεμονωμένο εργοδότη, απέναντι σε συγκεκριμένα προβλήματα και διεκδικήσεις. Την επόμενη περίοδο απέναντι στο νέο γύρο επίθεσης, που εκδηλώνεται με αιχμή το Πρόγραμμα Σταθερότητας και πρόσχημα την αντιμετώπιση της κρίσης και των δημόσιων ελλειμμάτων, οι εργαζόμενοι πρέπει να αναπτύξουν αποφασιστικούς αγώνες που θα βάζουν φραγμό στην επίθεση και θα διεκδικούν λύσεις σύμφωνα με τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους. Αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων, που θα επιδιώκουν να συντονιστούν με τα άλλα αγωνιζόμενα τμήματα. Το εργατικό κίνημα πρέπει να πάρει συνολικές πρωτοβουλίες, χωρίς καμιά αναμονή απέναντι στην επίθεση που ξεδιπλώνει η κυβέρνηση και η εργοδοσία και στη μέγγενη της Ε.Ε., για την ανατροπή της επίθεσης, για να μην «πληρώσουμε την κρίση τους», για ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας. Μέσα από διαδικασίες βάσης, μέσα από το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων για συγκεκριμένα ζητήματα που απασχολούν όλους τους εργαζόμενους (ελαστικές εργασιακές σχέσεις, προϋπολογισμός, συλλογικές συμβάσεις, ασφαλιστικό κ.λπ.), να υπερβούμε την απραξία, τη διάσπαση και τον αποσυντονισμό των αγώνων, που καλλιεργούν οι υποταγμένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Την Τετάρτη 10 Φλεβάρη απεργούμε όλοι για:

Ανατροπή του αντεργατικού Προγράμματος Σταθερότητας

Απαγόρευση των απολύσεων

Πάλη για την κλαδική συλλογική σύμβαση – αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις ανάγκες μας

Ο αγώνας στα χέρια των πρωτοβάθμιων σωματείων

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου

Συγκέντρωση πρωτοβάθμιων σωματείων, Προπύλαια 10.30 μ.μ.

Όλοι στους δρόμους! Αυτό είναι το κάλεσμα των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων και της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς, μετά και την εξαγγελία-διάγγελμα οικονομικής «χούντας» του πρωθυπουργού. Η Απεργία στις 10/2 αποκτά εκ των πραγμάτων χαρακτήρα απάντησης στη σφοδρή αντεργατική επίθεση κυβέρνησης-Ε.Ε. και κεφαλαίου, με την πλήρη συναίνεση της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ. Κρίκος στη μάχη αποτελεί η ανατροπή του «Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης», που συμπυκνώνει τα σχέδια της νεοφιλελεύθερης αντεργατικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου.

Εκτός από την ΑΔΕΔΥ στο δημόσιο τομέα και πολλές ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και το ΠΑΜΕ, που έχουν κηρύξει απεργία στις 10/2, ήδη 33 πρωτοβάθμια σωματεία συντονίζονται στην Αθήνα, ενώ ανάλογες διαδικασίες εξελίσσονται και σε άλλες πόλεις. Στόχος του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων είναι να συμβάλλουν με ένα άλλο, ταξικό περιεχόμενο στους αγώνες, σε μια νικηφόρα ταξική αγωνιστική ενότητα «από τα κάτω».

Η θλιβερή ηγεσία της ΓΣΕΕ αρνήθηκε να κηρύξει απεργία στις 10/2 σαν ανάγκη άμεσης μαζικής απάντησης στα μέτρα. Εξήγγειλε απεργία στις...24/2, προσπαθώντας να αποδυναμώσει την απεργία της Τετάρτης και να εντείνει τη διάσπαση ιδιωτικού-δημόσιου τομέα, ώστε να μην υπάρξει πανεργατική και συντονισμένη μαζική απάντηση στην κυβέρνηση!

Εν τω μεταξύ, 12 οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς μαζί και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πραγματοποίησαν μαζική παράσταση-εξόρμηση με πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας (Αθηνάς-Ερμού-Σύνταγμα-Προπύλαια) το Σάββατο στη 1.00, καλώντας τους εργαζόμενους στην Απεργία της Τετάρτης 10/2 και καταγγέλοντας το Πρόγραμμα Σταθερότητας και την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν τα 33 πρωτοβάθμια σωματεία που συντονίζονται στην Αθήνα «Το πρόγραμμα σταθερότητας που υπέβαλε στην ΕΕ αποτελεί πρόγραμμα παράδοσης στις ορέξεις του πιο επιθετικού κεφαλαίου και των διεθνών κερδοσκόπων. Η υλοποίηση του απαιτεί την ριζική ανατροπή ασφαλιστικών, εργατικών και εισοδηματικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων. Την κρίση θα πληρώσουν για άλλη μια φορά αυτοί που δεν ευθύνονται. Σε συνεργασία με τα ΜΜΕ και τα οικονομικά συμφέροντα προχωρεί στην άσκηση ιδεολογικής τρομοκρατίας, προσπαθώντας να πείσει τους εργαζόμενους ότι αυτή η πολιτική αποτελεί μονόδρομο για την μείωση των ελλειμμάτων και την αποφυγή της χρεοκοπίας. Συνολικά το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» αποτελεί στην ουσία του, κήρυξη πολέμου απέναντι στους εργαζομένους και την κοινωνία.

Μπροστά στην παραπάνω πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται , η ηγετική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να εκφράσει το σημερινό ρεύμα κοινωνικής ανάγκης και οργής. Αντί έστω και τώρα, να δράσουν για μια συντονισμένη εργατική αντεπίθεση μπροστά στον προϋπολογισμό, το πρόγραμμα σταθερότητας και την προετοιμαζόμενη γενικευμένη επίθεση σε όλο το εύρος των εργατικών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, εμμένουν στον ρόλο του κοινωνικού εταίρου και την συμμετοχή στους δήθεν κοινωνικούς διαλόγους. Επιλέγουν τον κυβερνητικό συνδικαλισμό σε όλες τις εκδοχές του, αντί την στήριξη στους εργαζόμενους τα συμφέροντα των οποίων υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Όχι μόνο αδυνατούν να οργανώσουν και να εμπνεύσουν την αντίσταση των εργαζόμενων, όχι μόνο δεν δίνουν αγωνιστική διέξοδο στις αγωνίες, στις ανησυχίες και στις προσδοκίες των εργαζόμενων, αλλά με την απόφασή τους για ξεχωριστή απεργία από την ΑΔΕΔΥ υπονομεύουν με την στάση τους την ανάγκη δημιουργίας ενιαίου μετώπου των εργαζομένων σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα. Αναπαράγουν και ενισχύουν έτσι την τακτική της κυβέρνησης που θέλει τους εργαζόμενους διασπασμένους ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ανάμεσα στους ελαστικά εργαζόμενους και αυτούς με σταθερή δουλειά κλπ. Με την στάση της αυτή διευκολύνει το πέρασμα των κυβερνητικών επιλογών και περιθωριοποιεί το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα.

Τα σωματεία εκτιμούν ότι «την ανάγκη ενίσχυσης της τάσης αυθεντικού συντονισμού σωματείων και εργατικών ενώσεων από τα κάτω μέσα από συνελεύσεις και ανοικτές διαδικασίες βάσης, πρέπει να είναι το κύριο καθήκον μας μπροστά στην επίθεση της κυβέρνησης.»

Ανακοίνωση του ΝΑΡ


Αφίσα του ΣΕΚ / Εργατικής Αλληλεγγύης

ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ !!!

Κυριακή, 07 Φεβρουαρίου 2010

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Καταγγέλλουμε την παράνομη σύλληψη (2) μελών του ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια πολιτικής εξόρμησης, καλέσματος συμμετοχής των εργαζομένων στην Απεργία στις 10 Φεβρουαρίου.

Οι σύντροφοι που συμμετείχαν σε πολιτική εξόρμηση προσήχθησαν σε Αστυνομικό Τμήμα με την αστεία δικαιολογία ότι το τραπεζάκι που είχαν τα υλικά τους συνέβαλε σε παράνομη κατάληψη οδοστρώματος και για αυτό εξάλλου τους επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο, με βάση διάταξη του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Ο Κώστας Τορπουζίδης, δικηγόρος και ο Στέλιος Γιαννούλης, μέλος του Δ.Σ. του τμήματος Εικαστικών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, οι οποίοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες για απείθεια και απειλή (απείλησαν ότι θα κάνουν μήνυση στα αστυνομικά όργανα), αφέθησαν ελεύθεροι μετά από πολιτική παρέμβαση.

Είναι ξεκάθαρο ότι η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία πέταξε στο καλάθι των αχρήστων τις προεκλογικές φιλολαϊκές της δεσμεύσεις και εφαρμόζει μια πολιτική εξαφάνισης των εργασιακών δικαιωμάτων και επιβολής Εργασιακού Μεσαίωνα με πρόφαση της αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, επιλέγει το δρόμο της κρατικής τρομοκρατίας.

Το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΜΜΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ-Χρυσής Αυγής επιτίθεται λυσσαλέα με σημαία την ανάγκη «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας». Στο όνομα της «Φιλοπατρίας» απαιτεί από τους εργαζόμενους όχι μόνο να πληρώσουν την κρίση που ο κόσμος του πλούτου και το αστικό κατεστημένο δημιούργησαν, αλλά και την επιβολή εργασιακών σχέσεων made in CHINA.

Φοβούνται επομένως την πυροδότηση κοινωνικών εξεγέρσεων εξαιτίας της πολιτικής τους και για αυτό τρομοκρατούν κάθε εστία αμφισβήτησης τους, προπαγανδίζουν συστηματικά την διασύνδεση κινήματος-τρομοκρατίας ώστε να δικαιολογήσουν τα κρατικά τρομοκρατικά μέτρα.

Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στους συντρόφους του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και καλούμε και εμείς σε ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ. Η απεργία στις 10 Φεβρουαρίου πρέπει να είναι ένα βροντερό μήνυμα εργατική αγανάκτησης και οργής ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και το Πρόγραμμα Σταθερότητας.

Είναι ώρα οι εργατικοί αγώνες να θέσουν ζήτημα Ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Να θέσουν ζήτημα Ρήξης και Αντικαπιταλιστικής Αποδέσμευσης από την Ε.Ε.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 diktiospartakos.blogspot.com

ΠΑΡΤΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σας καλεί όλους και όλες στο ΠΑΡΤΥ που διοργανώνει την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010 στο Bar Afaneis (Αριστοφάνους 13, στο Ψυρρή, στις 10.00 μ.μ.).

Για να διασκεδάσουμε, να τα πούμε και να ενισχύσουμε οικονομικά το Μέτωπο, για να δυναμώσει η φωνή και η παρέμβασή μας.

Σας περιμένουμε όλους!

antarsya.org

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 12 ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Αγώνας για την ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας

Διαδήλωση το Σάββατο 6 Φλεβάρη 1 μ.μ. από Ομόνοια

Πρωτοβουλία 12 αριστερών οργανώσεων

Μπροστά στην κλιμάκωση των επιθέσεων απ’ τη μεριά της κυβέρνησης, του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, της ΕΕ και των εκπροσώπων τους για να φορτώσουν την κρίση στους εργαζόμενους, τη φτωχομεσαία αγροτιά και την νεολαία οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΚΚΕ, ΚΚΕ (μ-λ), Κομμουνιστική Ανανέωση, Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη, ΝΑΡ, Οικολόγοι Εναλλακτικοί, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΟΚΔΕ, ΣΕΚ σε συνάντησή τους αποφάσισαν τα εξής

1. Το «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης(ΠΣΑ)» που επεξεργάστηκε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με τις εντολές του μεγάλου κεφαλαίου και της ΕΕ και προωθείται με τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ έχει σαν αποκλειστικό του στόχο τη λεγόμενη «Δημοσιονομική εξυγίανση» υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος των εργαζόμενων. Δεν συνεχίζει απλά αλλά κλιμακώνει την ίδια εκείνη ταξική πολιτική που υπήρξε ο δημιουργός της κρίσης. Για αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί αλλά πρέπει να ανατραπεί με τους αγώνες των εργαζόμενων. Οι παραπάνω οργανώσεις αποφάσισαν να εντείνουν τις προσπάθειές τους για μετωπική κοινή δράση, για τη νικηφόρα αντίσταση και την ανατροπή του ΠΣΑ και της αντιλαϊκής πολιτικής. Σε αυτή την κατεύθυνση θα εργαστούν για την ευρύτερη δυνατή κοινή δράση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς και των εργαζόμενων στο μαζικό κίνημα.
2. To Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης στα πλαίσια των συμφωνιών του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας αναδεικνύει περισσότερο παρά ποτέ το βάναυσο ταξικό ρόλο της ΕΕ. Η ΕΕ όχι μόνο δεν είναι μια «ένωση των λαών», όχι μόνο δεν «συγκράτησε την κρίση» όπως λένε, αλλά αποδείχτηκε παράγοντας όξυνσης της κρίσης και δύναμη κρούσης για να φορτωθεί στις πλάτες των εργαζόμενων. Για αυτό απαιτείται συνολική πάλη κατά της ΕΕ, ρήξη και αποδέσμευση από αυτήν.
3. Άμεσα η κοινή προσπάθεια τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των αγώνων της αγροτιάς. Θα συμβάλει στην ανάπτυξη ενός γνήσιου ταξικού και αγωνιστικού ρεύματος μέσα στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα σε αντιπαράθεση με τον αστικό, γραφειοκρατικό, κυβερνητικό συνδικαλισμό αλλά και σε διάκριση με ρεφορμιστική υπονόμευση και την πολυδιάσπαση των δυνάμεων της εργατικής τάξης. Κεντρική επιδίωξη στη σημερινή συγκυρία είναι η αξιοποίηση όλων των δυνάμεών τους για την επιτυχία της Απεργίας της 10 του Φλεβάρη, όχι μόνο στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.

Για την προώθηση των κατευθύνσεων αυτών αποφάσισαν μια πρώτη πολιτική συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 6 του Φλεβάρη στις 1μ.μ. με αφετηρία την Ομόνοια και με στόχο την πλατιά προπαγάνδα υπέρ της απεργίας της 10 του Φλεβάρη. Αποφασίστηκε ακόμα η συνέχιση και κλιμάκωση της κοινής δράσης των παραπάνω οργανώσεων με ενιαία παρέμβαση εν’ όψει της συζήτησης του ΠΣΑ στο ECOFIN στις 16 του Φλεβάρη, αλλά και τη συνέχεια του αγώνα για την ανατροπή του.

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΗΝ 'ΑΓΡΑ'

Να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Καταγγέλλουμε την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Η απόλυσή του είναι άδικη και προκλητική. Έχει εκδικητικό χαρακτήρα και αποτελεί επίθεση στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και στο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να διεκδικεί τα δικαιώματά του.

Ο συνάδελφος είχε προσληφθεί το Μάη του 2004 ως υπάλληλος γραφείου (και για εξωτερικές εργασίες). Όμως με τη μεταφορά των εκδόσεων ΑΓΡΑ στο κτίριο της Ζωοδόχου Πηγής (Ιούλης 2007) και την έναρξη λειτουργίας του βιβλιοπωλείου (Οκτώβρης 2007), ο συνάδελφος τοποθετείται στο βιβλιοπωλείο και τα καθήκοντά του αλλάζουν. Μαζί με τα καθήκοντα στο βιβλιοπωλείο, ο εργαζόμενος εκτελούσε και άλλα καθήκοντα σχετικά με τη λειτουργία του εκδοτικού οίκου, τα οποία εκπλήρωνε με συνέπεια, παρʼ ότι του είχε ανατεθεί μεγάλος φόρτος εργασίας.

Για την εργασιακή του συνθήκη, το φόρτο εργασίας και την παράλογη απαίτηση να κάνει ενίοτε εξωτερικές εργασίες (μάλιστα με το δικό του μηχανάκι) ζήτησε, από τον Ιούλη του 2008, συνάντηση με τον εργοδότη. Όμως, αυτός αδιαφόρησε και ουσιαστικά απαξίωσε το συνάδελφο και το αίτημά του. Ο συνάδελφος για νε περιφρουρήσει την εργασιακή του συνθήκη ζήτησε να αλλαχτεί η ειδικότητά του σε πωλητή. Με δύο επιστολές του (Ιούλης 2009 και Νοέμβρης 2009) έθεσε και πάλι τα ζητήματα που τον απασχολούσαν καθώς και το ζήτημα για αλλαγή ειδικότητας. Εισέπραξε και πάλι αδιαφορία.

Στις 2/12/2009 ο εργαζόμενος στέλνει εξώδικο στην εταιρεία και λέει πως αν μέχρι τις 8/12/2009 δεν αντιμετωπιστούν τα ζητήματα που τον απασχολούν, θα προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας. Η εταιρεία «απαντά» με εξώδικο γεμάτο ανακρίβειες και ψεύδη. Την Παρασκευή 8/1/2010 γίνεται η 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση. Η Επιθεωρήτρια Εργασίας γνωμοδοτεί ότι, «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζόμενου με προοπτική επίλυσης».

Στις 13/1 η εταιρεία προχωρά σε απόλυση του συναδέλφου για «αντισυμβατική συμπεριφορά» (!!!). Ο εργοδότης, κύριος Πετσόπουλος εκτός του ότι θεωρεί πως στην εταιρεία όλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα, θεωρεί επίσης και πως το να ζητάς τα δικαιώματά σου είναι αντισυμβατική συμπεριφορά.

Οι συνάδελφοι στις εκδόσεις ΑΓΡΑ αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή. Έθεσαν στον εργοδότη το ζήτημα της ανάκλησης της απόλυσης. Αυτός άφησε αρχικά να εννοηθεί πως μπορεί να επανεξετάσει την απόφασή του. Επί δεκαπέντε μέρες «το σκεφτόταν». Όπως αποδείχτηκε αυτό ήταν απλά στάχτη στα μάτια, ήταν μια ταχτική αποπροσανατολισμού και κωλυσιεργίας. Στις 28/1 καλεί τον απολυμένο και αφού του λέει πως, και μόνο η παρουσία του στο χώρο τού είναι δυσάρεστη, του προτείνει να αποδεχτεί την απόλυση και να επαναπροσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ουσιαστικά δηλαδή, να αποδεχτεί ο συνάδελφος το πέταγμά του από τη δουλειά, όταν λήξει η σύμβαση ορισμένου χρόνου. Τότε δε θα μιλάμε για απόλυση, αλλά για λήξη της σύμβασης. Ο απολυμένος τότε δε θα μπορεί να απαιτήσει ανάκληση της παράνομης και καταχρηστικής απόλυσης με συνδικαλιστικά και νομικά μέσα. .

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Μας εξοργίζει η απόλυση, μας εξοργίζει και η κοροϊδία.

Να ανακληθεί η εκδικητική απόλυση. Να γίνονται σεβαστά τα εργατικά δικαιώματα.

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ.

Βομβαρδίστε με μηνύματα διαμαρτυρίας το μέιλ (info@agra.gr) και το ΦΑΞ (210-7018649) των εκδόσεων ΑΓΡΑ

Να στηρίξουμε τις ΑΠΕΡΓΙΕΣ στις οποίες προχωρούν οι εργαζόμενοι στην «ΑΓΡΑ»: Τετάρτη 3/2 και Παρασκευή 5/2. Συγκέντρωση έξω από την «ΑΓΡΑ» (Ζωοδ. Πηγής 99 Εξάρχεια) στις 9.00 π.μ.

Ο Σύλλογός μας συγκροτεί ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη των ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ: Αριθμός Λογ/σμού Εθνικής Τράπεζας 137/769971-92

3o ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΑΡ

Η Π.Ε. του Νέου Αριστερού Ρεύματος, αποφάσισε τη διεξαγωγή του 3ου συνεδρίου του ΝΑΡ σε ένα χρόνο από σήμερα.
Διαβάστε περισσότερα...
(Να θυμήσω πως τον Φλεβάρη είναι προγραμματισμένο και το συνέδριο της νΚΑ)

Διαβάστε τα σχέδια θέσεων και τα κείμενα διαλόγου για το συνέδριο εδώ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ 10/2

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ…

Για χρόνια σε όλη την Ευρώπη, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονταν την απρόσκοπτη ανάπτυξη του καπιταλισμού, με την πολιτική σκληρής λιτότητας, ελαστικής εργασίας, μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, με την απελευθέρωση και «αυτορρύθμιση» των αγορών, με την υπερδιόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον υπερδανεισμό και την κερδοσκοπία. Όμως αυτή η πολιτική των υπερκερδών για τους πλούσιους και της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων όχι μόνο δεν οδήγησε στην ευημερία, αλλά αντίθετα ήταν αυτή που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας του σύγχρονου καπιταλισμού, στην οικονομική κατάρρευση και την ύφεση, στην βαθύτερη οικονομική κρίση του συστήματος εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις επικαλούνται σήμερα την ίδια ακριβώς πολιτική και για την… έξοδο από την κρίση, εκτινάσσοντας στα ύψη την ανεργία, ισοπεδώνοντας εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, σπρώχνοντας όλο και πιο βαθιά στον κοινωνικό μεσαίωνα και την κοινωνική βαρβαρότητα..

Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΣΑΝ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ

Μας λένε ότι η κρίση είναι ‘δημοσιονομική’, ιδιαίτερα στη χώρα μας, και αφορά τα δημόσια ελλείμματα. Ότι ‘έχουμε χρέη’ ‘Ότι ζούμε καλύτερα από ότι μας αναλογεί, ότι ‘πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας’.

Δεν μας λένε, όμως, ότι με το που ξέσπασε η κρίση εκεί που έλεγαν πως δεν είχαν ευρώ για μισθούς, ασφάλεια και συντάξεις βρήκαν δισεκατομμύρια για να ‘στηρίξουν’ τις φούσκες των τραπεζιτών και των επενδυτικών εταιρειών, με αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση του χρέους σε ολόκληρο τον κόσμο! Δεν μιλούν για τις τεράστιες ενισχύσεις, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές προς τη μεριά του κεφαλαίου. Δεν λένε λέξη για τους αρχιληστές τραπεζίτες που ενώ οι ίδιοι δανείζονται με 1% επιτόκιο (με κρατική εγγύηση!) με τη σειρά τους δανείζουν με 5% το δημόσιο. Ξεχνούν τις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες. Ότι η Ελλάδα είναι η χώρα με την χαμηλότερη φορολογία κεφαλαίου στην Ευρώπη! Αποσιωπούν την εκτεταμένη και συνειδητή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων.

Η ΕΕ-ΟΝΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Και αφού το κεφάλαιο με την πολιτική του μετέφερε την τεράστια κρίση του στα ‘δημόσια οικονομικά’, τώρα επιχειρεί μια νέα γιγάντια λεηλασία των εργαζόμενων, αξιοποιώντας σε όλη την Ευρώπη τους δρακόντειους όρους της συνθήκης του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’. ‘Δείκτες’ που μετράνε το ‘έλλειμμα’, αλλά όχι τις τεράστιες κοινωνικές ελλείψεις, το χρέος αλλά όχι την ανεργία. Που ορίστηκαν για να εξασφαλίσουν την σταθερότητα των κερδών και των κεφαλαίων που μετακινούνται όπου μυρίζονται χρήμα, αλλά και για να έχουν τα εργαλεία οι κυβερνήσεις απέναντι στους λαούς να επιβάλλουν λιτότητα, να περικόπτουν τις κοινωνικές δαπάνες, να ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες επιχειρήσεις. Ο στόχος τους δεν είναι το ‘νοικοκύρεμα’ όπως λένε, αλλά μια βαθιά αντιδραστική ταξική στρατηγική, που προωθεί την κερδοφορία του κεφαλαίου ενώ βάζει στην κλίνη του Προκρούστη το δικαίωμα στη δουλειά, την υγεία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ

Η κρίση αυτή δεν είναι ούτε πρώτα ούτε και κύρια δημοσιονομική. Είναι βαθιά και συνολική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με ακόμα σκληρότερα μέτρα για την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Όλες οι δυνάμεις της εξουσίας συνασπίζονται για να περάσει αυτή η πολιτική: ο ΣΕΒ, ο μηχανισμός της ΕΕ, η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες και τέλος τα θλιβερά παπαγαλάκια των περιβόητων διεθνών ‘οίκων αξιολόγησης’ και των εγχώριων ΜΜΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι πρέπει να καταστραφούν οι εργαζόμενοι για να… σωθεί η χώρα

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ/ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ

Εργαζόμενοι,

Να παλέψουμε για την ανατροπή του ‘Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης’ της κυβέρνησης και της ΕΕ

· Αντί για μείωση των μισθών, που βρίσκονται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, διεκδικούμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Αντί για την ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις απολύσεις συμβασιούχων και την εκτίναξη της ανεργίας - ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερή εργασία για όλους και πλήρη προστασία των ανέργων .

· Αντί για τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τις περικοπές της κρατικής επιδότησης στα ταμεία, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την ανατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και την μετατροπή της σε ανταποδοτική και ιδιωτικοποιημένη - πάταξη της εισφοροδιαφυγής του κεφαλαίου και της μαύρης εργασίας, κανένας εργαζόμενος χωρίς πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων

· Αντί για φοροεπιδρομή με αυξήσεις στους αντιλαϊκούς έμμεσους φόρους και νέα επιβάρυνση των μισθωτών σε μια χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας κεφαλαίου - επαναφορά της φορολογίας στο 45% των κερδών, αύξηση του αφορολόγητου για μισθούς και συντάξεις, κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη πρώτης ανάγκης.

· Αντί για τη συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών – δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία για όλους. Μαζικές προσλήψεις στα σχολεία και στα νοσοκομεία.

· Αντί για νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων και ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων για να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος στους ντόπιους και ξένους μεγαλοτραπεζίτες και τοκογλύφους, εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων που κλείνουν με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.

· Αντί για ‘στάση πληρωμών’ στους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας και τις συντάξεις, στάση πληρωμών στο χρέος και τους τραπεζίτες

· Αντί για την υποταγή στην ΟΝΕ, το ευρώ και τα Προγράμματα Σταθερότητας που μας εξοντώνουν– πάλη για την ανατροπή τους για απειθαρχία στην πολιτική και τους δείκτες τους.

Για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, για να ζούμε όπως μας αξίζει με βάση τον τεράστιο πλούτο που σήμερα παράγουμε, δεν υπάρχει λύση μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΟΝΕ και της κυρίαρχης πολιτικής. Πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με όλο αυτόν τον μηχανισμό που έχουν στήσει το κεφάλαιο, οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις του, έως την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από αυτόν και την συνολική του διάλυση. Να αμφισβητήσουμε συνολικότερα την πολιτική και την κοινωνία του κέρδους, της αγοράς και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης και στην πορεία να την ανατρέψουμε.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η 10^η ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κάνουν ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση του πάνω στα ερείπια των κοινωνικών μας δικαιωμάτων. ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. Με οργάνωση απ’ τα κάτω, με μαζικές συνελεύσεις και αγωνιστικό συντονισμό όλων των ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός προσπαθεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την πανεργατική, ενωτική, μαχητική απάντηση που είναι σήμερα αναγκαία, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον χυδαίο απεργοσπαστικό ρόλο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Θα βγούνε γελασμένοι. Οι μεγάλοι αγώνες των περασμένων χρόνων, η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008, η παρακαταθήκη της απεργίας της 17^ης του Δεκέμβρη έδειξαν ότι μέσα στην κοινωνία υπάρχουν μεγάλα αποθέματα αγωνιστικότητας, οργής, διεκδίκησης. Σε αυτήν την πολιτική μάχη θα κριθεί και η αριστερά. Ήρθε η ώρα να δείξει με την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητά της, με την συμβολή της στην από τα κάτω οργάνωση των μαχητικών, ενωτικών αγώνων, με την ανεξαρτησία της από τα κόμματα του συστήματος και το κράτος, με την ριζοσπαστική πάλη ενάντια στην ΕΕ και τον καπιταλισμό, με κριτική ματιά πάνω στον ίδιο της τον εαυτό για την αναγέννηση μιας νέας επαναστατικής προοπτικής, ότι μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμη στους εργαζομένους.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΚΕ (μ-λ) ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ο αγροτικός ξεσηκωμός υπόθεση όλου του λαού!

Ο αγώνας της φτωχομεσαίας αγροτιάς, που με τα μπλόκα της δίκαιης οργής της σε όλη τη χώρα παλεύει να μη διωχτεί από τα χωράφια, να συνεχίσει να ζει δουλεύοντας σε αυτά, είναι ίσως η πιο αποκαλυπτική φωτογραφία της πραγματικής διάστασης των οικονομικών, ταξικών, πολιτικών ζητημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός και η εργατική τάξη στη χώρα μας. Πριν από όλα αποκαλύπτει το σε ποια «έξοδο» από την κρίση οδηγούν τη χώρα και το λαό η Ε.Ε., το κεφάλαιο και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη της Ν.Δ. και όλων των δυνάμεων του συστήματος. Η ένταση των πολιτικών ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς –που χρόνια τώρα εφαρμόζονται- και η συνακόλουθη πλήρης διάλυση του πρωτογενούς τομέα της χώρας είναι το πραγματικό σχέδιο «νοικοκυρέματος» που έχει βάλει σε εφαρμογή η κυβέρνηση όσον αφορά την αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή! Αποκαλύπτεται δηλαδή πως η «εθνικά υπεύθυνη» πολιτική της κυβέρνησης και των κομμάτων του συστήματος δεν είναι παρά η πολιτική της λεηλασίας και της καταστροφής του πλούτου και των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, η πολιτική που χερσώνει και ρημάζει τα χωράφια, τα χωριά και όλη την ύπαιθρο της χώρας, με όλες τις συνέπειες που αυτή έχει για τους εργαζόμενους των αστικών κέντρων. Είναι η πολιτική της πρόσδεσης και της υποταγής στα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και του ντόπιου κεφαλαίου, η πολιτική που γεννά στρατιές ανέργων και εξαθλιωμένων την ίδια ώρα που γιγαντώνει τον παρασιτισμό και τρέφει τους κάθε λογής αεριτζήδες και μεταπράτες. Είναι η πολιτική ενός συστήματος που ακόμα και τα τρόφιμα, το γάλα των παιδιών, το νερό και τον αέρα των ανθρώπων τα παράγει και τα διαχειρίζεται με μόνο σκοπό το μέγιστο κέρδος - και γι' αυτό δεν διστάζει να τα δηλητηριάζει με όλους τους σύγχρονους τρόπους.
Ολα αυτά αποτελούν το πραγματικό περιεχόμενο της αντίθεσης που εκφράζεται στον αγώνα της φτωχομεσαίας αγροτιάς από τη μια και στις επιδιώξεις της Ε.Ε. και του κεφαλαίου από την άλλη. Ολα αυτά είναι που κάνουν τον αγώνα της αγροτιάς να μην είναι δική της μόνο υπόθεση, αλλά υπόθεση της εργατικής τάξης και όλου του λαού! Αν αυτό ίσχυε κάθε άλλη φορά όλα τα προηγούμενα χρόνια που οι φτωχομεσαίοι αγρότες ξεσηκώνονταν ενάντια στην πολιτική αφανισμού τους, ισχύει πολλές φορές περισσότερο στην περίοδο που διανύουμε, με την κρίση σε πλήρη εξέλιξη. Και ισχύει ακόμα περισσότερο στη συγκυρία που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ανάψει όλες τις μηχανές της επίθεσης ενάντια στο λαό και στη νεολαία.
Αυτή ακριβώς η συγκυρία είναι και το ιδιαίτερο πολιτικό στοιχείο αυτού του αγώνα, με βάση αυτήν μπορεί να θεωρηθεί κρίσιμος ο αγροτικός ξεσηκωμός και για τους από πάνω και για τους από κάτω. Από τη μια η κυβέρνηση εδώ και τρεις μήνες έχει στήσει ένα σκηνικό τρομοκρατίας του λαού, στοχεύοντας να παραλύσει προκαταβολικά κάθε αντίσταση και αντίδραση στην αντιλαϊκή της θύελλα. Ενα σκηνικό που ελέω ΕΕ και ελλειμματολογίας, ακόμα και με «απειλές» ότι θα μας διώξουν από το… παλάτι των Βρυξελλών, θέλει να δικαιολογήσει και να νομιμοποιήσει κάθε αντιδραστικό μέτρο του Προγράμματος Σταθερότητας ως αναπόφευκτο. Ο αγροτικός ξεσηκωμός αντικειμενικά ραγίζει, αν δεν σπάει, αυτό το σκηνικό της υποταγής και του τρόμου. Γιατί φέρνει στην επιφάνεια όλα όσα επιμελώς αποκρύβει και χυδαία διαστρεβλώνει η γυάλινη εικόνα των ΜΜΕ. Φέρνει στην επιφάνεια πως από την άλλη όχθη υπάρχει ένας ολόκληρος λαός οργισμένος, που αναζητά πολιτικά στηρίγματα και όρους για να αρνηθεί την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς του συστήματος, για να αντιπαλέψει αυτή την πολιτική. Φέρνει στην επιφάνεια ό,τι ακριβώς ξορκίζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκφράζοντας τις ανησυχίες ολόκληρου του συστήματος: Το Πρόγραμμα Σταθερότητας, η πολιτική εξαθλίωσης των μαζών και της εγκαθίδρυσης ενός κοινωνικού-εργασιακού-πολιτικού μεσαίωνα θα φέρει μεγάλους ξεσηκωμούς και ταξικές συγκρούσεις ή αλλιώς, όπως δήλωσε με τη γνωστή κυνικότητά του ο Κ. Μητσοτάκης, «ο λαός είναι αφηνιασμένος». Και αν οι συγκρούσεις αυτές ξεκινούν από την αρχή της κυβερνητικής θητείας, τότε προφανώς μεγαλώνουν οι ανησυχίες και οι περιπλοκές για το σύστημα και τις ισορροπίες του.
Οι χειρισμοί και τα όριά τους
Εξαιτίας αυτών των ανησυχιών, η κυβέρνηση προσπάθησε αρχικά να βρει ανώδυνο τρόπο αποπροσανατολισμού και κατάπνιξης του αγώνα των αγροτών. Ωστόσο η φιέστα του Ζαππείου και οι διακηρύξεις περί «διαλόγων» φάνηκε γρήγορα πως δεν μπορούν να κάμψουν τον αγώνα και να συσκοτίσουν το πρόβλημα και το πραγματικό του βάθος. Ετσι ενεργοποιήθηκε η κλασική συνταγή της ανοιχτής τρομοκρατίας, με τον Αρειο Πάγο να παραγγέλνει μαζικές δικογραφίες σε βάρος των αγροτικών μπλόκων και με βιομηχανία απειλών-μηνύσεων κατά παραγγελία από συγκεκριμένες συντεχνίες.
Στο σημείο που ήδη έχουν φτάσει τα πράγματα η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως μένει «μόνη» της, με τις δυνάμεις του συστήματος και τα… επιμελητήριά της, αφού στο λαό και στη νεολαία δεν «περνούν» τα διχαστικά και συκοφαντικά της κηρύγματα. Ενώ λοιπόν δεν πρόκειται φυσικά να παραιτηθεί από τη λασπολογία, τα όπλα που της μένουν είναι η εσωτερική υπονόμευση του αγώνα και η κλιμάκωση της καταστολής. Απέναντι σε αυτά ο αγροτικός ξεσηκωμός έχει να αντιτάξει το δίκιο του, τα ανυπέρβλητα αδιέξοδα που προκαλεί στη φτωχομεσαία αγροτιά η συνέχιση-κλιμάκωση της κυβερνητικής πολιτικής, και βέβαια καθοριστική σημασία για τη συνέχιση, την προοπτική και τη δυνατότητα νίκης του αγώνα θα παίξει ο συντονισμός και η ενιαία στάση όλων των χιλιάδων αγροτών που βρίσκονται στους δρόμους. Συντονισμός που θα απορρίπτει βέβαια την κυβερνητική προπαγάνδα και τους ελιγμούς περί «θεσμικών μεταρρυθμίσεων» που στην ουσία επιδιώκουν να κλείσει ο αγώνας στο όνομα αόριστων υποσχέσεων για το μέλλον και θα παλεύει για την άμεση ικανοποίηση των ζωτικών οικονομικών αιτημάτων.
Την προοπτική της νίκης του αγροτικού ξεσηκωμού είναι ανάγκη να υπερασπιστούν και να αναδείξουν με κάθε τρόπο οι εργαζόμενοι και η νεολαία! Μαζικά και μαχητικά, με συγκεντρώσεις και κάθε μορφής εκδηλώσεις, να «διαδηλώσουν» (ή και να διαδηλώσουν) τη στήριξή τους στον αγώνα αυτό, την πλήρη αντίθεσή τους στις κυβερνητικές συκοφαντίες, την απόρριψη των εκβιασμών της Ε.Ε. και της μέγγενης στην οποία η Κομισιόν θέλει να βάλει τα λαϊκά-εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις. Δεν πρόκειται μόνο για την ανάγκη αλληλεγγύης σε ένα μεγάλο, φτωχό και βασανισμένο κομμάτι του λαού μας που απειλείται με εξανδραποδισμό. Είναι ανάγκη και όλων των «υπόλοιπων» καθώς η εξέλιξη αυτής της μάχης θα παίξει σημαντικό ρόλο συνολικά στη δυνατότητα του λαού να αγωνιστεί μαζικά και με νικηφόρα προοπτική απέναντι στους ίδιους εχθρούς το αμέσως επόμενο διάστημα.
Ηδη η κυβέρνηση –και εν μέσω του αγροτικού ξεσηκωμού- ανακοίνωσε πακέτο μέτρων επέκτασης και νομιμοποίησης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων! Πρόκειται προφανώς για μια κίνηση που εκτός των άλλων θέλει να δώσει σήμα στους ιμπεριαλιστές επιτηρητές της και στο κεφάλαιο πως (η κυβέρνηση) είναι αποφασισμένη να προωθήσει με κάθε κόστος και τρόπο την πολιτική για την οποία έχει δεσμευτεί απέναντί τους. Την πολιτική μετακύλισης των συνεπειών της κρίσης στους εργάτες και στο λαό. Μια πολιτική που θα γίνεται ολοένα και πιο βάρβαρη όσο οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, ο πόλεμος ευρώ-δολαρίου στον οποίο η αστική τάξη δείχνει να είναι το πιόνι που μπορεί να θυσιαστεί.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η μάχη του αγροτικού ξεσηκωμού πρέπει να «δοθεί» από όλο το λαό και τη νεολαία. Η αγωνιστική ατμόσφαιρα των μπλόκων να μεταφερθεί στα σωματεία και στους συλλόγους, στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς, να υποστηριχθεί και να ενισχυθεί από την ευρύτερη λαϊκή οργή. Αυτή είναι και η καλύτερη προετοιμασία για να γίνει η απεργία της 10 Φλεβάρη ένα σημαντικό βήμα για τους μεγάλους αγώνες που βρίσκονται μπροστά μας, για την ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας.

ΑΓΑΠΑΝΘΟΣ - ΚΙ ΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ

Λόγω ημέρας (41 πλέον) ανέβασα ένα φτιαγμένο από μένα βιντεάκι με το 2ο κομμάτι του δίσκου 'Επιστροφή στις Ρίζες' των 'Αγάπανθος', με τίτλο "κι όταν με το καλό". Τραγουδά με τη χαρακτηριστική της φωνή, η Χαρά Αργυροπούλου



(Να θυμήσω παλιότερο post με άλλα βιντεάκια των Αγάπανθος

ΑΓΑΠΑΝΘΟΣ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ #2

που έχει και λινκ σε ακόμα παλιότερο)

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ

Oι πρώτες εκατό ημέρες της νέας διακυβέρνησης του Πασόκ ήταν αρκετές για να δείξουν την γρήγορη αλλαγή πορείας από τις ανέξοδες προεκλογικές εξαγγελίες, στην αποδοχή της συντηρητικής πολιτικής της ΝΔ της Ε.Ε και του ΣΕΒ. Σε ένα πρωτοφανή συντονισμό με τα ΜΜΕ προχωρούν στην δημοσιονομική τρομοκράτηση των εργαζομένων, με απώτερο σκοπό την επιβολή αντεργατικών και αντιασφαλιστικών μέτρων και ξεπέρασμα της κρίσης μέσα από τις ίδιες πολιτικές που μας οδήγησαν σαυτή. Πάγωμα μισθών και συντάξεων, απολύσεις, επιβολή νέων φόρων, πάρα πέρα αποδιάρθρωση του χρόνου εργασίας, της μόνιμης, σταθερής και ασφαλιστικά καλυμμένης εργασίας.

Στο στόχαστρο αυτό το διάστημα έχουν μπει το ασφαλιστικό σύστημα, οι εργασιακές σχέσεις, το εισόδημα των εργαζόμενων. Ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε βάναυση ανατροπή πολύχρονων κατακτήσεων, όπως η κοινωνική ασφάλιση, η σταθερή και ασφαλισμένη εργασία, το 8ωρο, το εισόδημα είναι άμεσα ορατός. Η κυβέρνηση έχει ήδη εκδηλώσει τις διαθέσεις της.

Μπροστά σαυτή τη ζοφερή κατάσταση η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ) όχι μόνο αδυνατεί να οργανώσει και να εμπνεύσει την αντίσταση των εργαζόμενων, όχι μόνο δεν δίνει αγωνιστική διέξοδο στις αγωνίες, στις ανησυχίες και στις προσδοκίες των εργαζόμενων αλλά διασπά με την στάση της το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων με την απόφαση της για απεργία ξέχωρα από την ΑΔΕΔΥ. Με την στάση της αυτή διευκολύνει το πέρασμα των κυβερνητικών επιλογών και περιθωριοποιεί το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα.

Αν δεν υπάρξει ενωτικός αγωνιστικός συντονισμός των εργαζομένων, με άμεση προβολή και διεκδίκηση των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων τώρα μέσα σε αυτό το φόντο, η κυβέρνηση θα εφαρμόσει στην χειρότερη εκδοχή του το αντιλαϊκό πρόγραμμα της Ν.Δ. που το «μαύρισε» ο λαός μας στις πρόσφατες εκλογές!!! Ήλθε επί τέλους η ώρα να πούμε ένα βροντερό ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ σε όλους εκείνους που θέλουν να μας φορτώσουν και πάλι τις συνέπειες των πολιτικών τους.

Η ανάγκη αυτή μας οδήγησε στην ανάληψη της πρωτοβουλίας για κάλεσμα των σωματείων που προβληματίζονται και επιθυμούν μια αγωνιστική διέξοδο απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, σε μια προσπάθεια να προχωρήσουμε σε ένα συντονισμό ενεργειών και δράσεων, που θα συμβάλουν στην ενεργοποίηση των εργαζόμενων στην ενωτική και αγωνιστική τους παρέμβαση για μια προγραμματισμένη εργατική αντεπίθεση που να αμφισβητεί την τρομοκρατία των ελλειμμάτων και του συμφώνου σταθερότητας, θα βάλει τις ανάγκες μας πάνω από τους νόμους της αγοράς για:

• Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα για να ζούμε από ένα μισθό
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων
• Ακύρωση των Ιδιωτικοποιήσεων μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων
• Δημόσια και πραγματικά Δωρεάν Παιδεία και Υγεία
• Δημοκρατία στους χώρους δουλειάς, διάλυση των μηχανισμών καταστολής και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας

Καλούμε τα Διοικητικά συμβούλια των σωματείων, συνδικαλιστές και εργαζόμενους σε σύσκεψη την Τετάρτη 27 Γενάρη 2010 και ώρα 18.00 στα Γραφεία της ΟΤΟΕ, Σίνα και Βησσαρίωνος.

Τα σωματεία

Πανελλήνια Ένωση Εργαζομένων στον Κλάδο της Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΠΕΕΚΕΚ

Σύλλογος Προσωπικού Εναερίων Μεταφορών

Συνδικάτο Εργαζομένων εταιρειών Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών [ΣΕΕ-ΔΑΑ]

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓ-ΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΡΓ-ΝΩΝ ΣΤΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Ε΄ ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

ΣΕΙΝΑΠ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ Π.Ε «ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ»

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΜΤ 5/2/2010

Συνέλευση Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Παρασκευή 5/2 στις 7 μμ στο Πολυτεχνείο

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προωθεί ταχύτατα μια αντιδραστική πολιτική, στα πλαίσια του συμφώνου σταθερότητας της Ε.Ε, για να μειώσει το εργατικό εισόδημα, να διευρύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, να περικόψει τις κοινωνικές δαπάνες, να χτυπήσει τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τις συλλογικές συμβάσεις, να προχωρήσει σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις κλπ

Σ’ αυτό το πλαίσιο καλούνται οι εργαζόμενοι τεχνικοί καλούνται να πληρώσουν το «μερίδιό τους» από τα σπασμένα των επιχειρήσεων, των τραπεζών και των κυβερνήσεων και της ΕΕ:

• Με τις απολύσεις, την ανεργία, την ελαστική εργασία και την καταπάτηση των συλλογικών συμβάσεων στο όνομα της «πτώσης» των κερδών. Η εργοδοτική τρομοκρατία έχει απογειωθεί.
• Τη νέα επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα, με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προβλέπει την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, τη μείωση συντάξεων και παροχών, την εξίσωση προς τα πάνω των ορίων ανδρών γυναικών, τις νέες ενοποιήσεις ταμείων.
• Την περαιτέρω αφαίμαξη του εισοδήματός μας, μέσα από το φορολογικό νομοσχέδιο και την ικανοποίηση των αξιώσεων του κεφαλαίου να μην πληρώνει καθόλου φόρους.
• Την πλήρη αποδέσμευση-υπονόμευση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων από το πτυχίο.

Στις συνθήκες αυτές η ΓΣΕΕ με τις πράξεις της και τις αποφάσεις της, αποδεικνύει πως έχει πλέον μετατραπεί σε δεκανίκι της εργοδοσίας της κυβέρνησης. Διασπά με την στάση της τους εργαζόμενους, δεν προκηρύσσει για απεργία στις 10 Φλεβάρη, που απεργεί όλο το δημόσιο και πολλά σωματεία του ιδιωτικού τομέα.

Στη συνέλευση συζητάμε και αποφασίζουμε:

1. Τη συμμετοχή στην απεργία 10 Φλεβάρη, που πρέπει να μετατραπεί σε μέρα πανεργατικής απεργίας.
2. Τη μάχη για την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας του 2010. Συζητάμε και αποφασίζουμε μορφές διεκδίκησης και πίεσης των εργοδοτών, πως θα οργανώσουμε τις κινητοποιήσεις μας.
3. Τον κλαδικό και διακλαδικό αγωνιστικό συντονισμό με πρωτοβάθμια σωματεία για τις Συλλογικές Συμβάσεις, το ασφαλιστικό, τις απολύσεις, την ελαστική εργασία, με άμεση προβολή και διεκδίκηση των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων.
4. Τις μάχες στους χώρους δουλειάς ενάντια στις απολύσεις, στην μη εφαρμογή της σύμβασης και στην καταπάτηση των κατακτήσεων μας.