ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ολοκληρώθηκαν χθες οι γενικές εκλογές στην γειτονική Ιταλία . Το αποτέλεσμα ήταν ο συνδυασμός με επικεφαλής τον Pier Luigi Bersani να πάρει βραχεία κεφαλή στις εκλογές για τη Βουλή (Camera dei Deputati) και να έχει έτσι την απόλυτη πλειοψηφία εκεί -μια που ο εκεί εκλογικός νόμος δίνει και με μια ψήφο διαφορά τις 340 έδρες στο πρώτο συνδυασμό (!!!), χρειάζεται 4% για να μπει ένα κόμμα στη βουλή, ενώ αν μετέχει σε συνδυασμό θέλει 2% ενώ και το πρώτο κάτω από 2% βγάζει έδρες όπως συμβαίνει τώρα με μικρότερους σχηματισμούς στους συνδυασμούς Berlusconi & Monti) - όμως στη Γερουσία (που χρειάζεται 8%) ήταν πρώτος (σε έδρες αλλά όχι σε ψήφους..) ο συνδυασμός του Silvio Berlusconi (υπάρχει διαφορετικό σύστημα, στο Senato με τον πρώτο σε κάθε περιφέρεια να παίρνει το 55% των εδρών σε αυτή) και έτσι δεν υπάρχει δυνατότητα αυτοδυναμίας . Το εκλογικό σύστημα αναλύεται από τη Repubblica

Τα αποτελέσματα για την Camera & Senato συνοπτικά ήταν  (αναλυτικά υπάρχουν εδώ  και εδώ)

	2013	Camera		2013	Senato
Pier Luigi Bersani	10047603	29,54%	340	9686398	31,63%	113
Silvio Berlusconi	9923109	29,18%	124	9405786	30,72%	116
Movimento 5 Stelle, Grillo	8689168	25,55%	108	7285648	23,79%	54
Mario Monti	3591629	10,56%	45	2797451	9,13%	18
Rivoluzione Civile, Ingroia	765172	2,25%		549987	1,79%

Οι προηγούμενες γενικές εκλογές έγιναν το 2008. Αξίζει να σημειωθεί πως φέτος ψήφισαν 31751350 (75,11%) για Senato και 35271540 (75,19%) για Camera . Οι εγγεγραμμένοι ήταν 42271957 και 46906343 αντίστοιχα . Για τη Γερουσία είναι λιγότεροι γιατί ψηφίζουν οι άνω των 25 . To 2008 ψήφισαν 33396196 και  36452286 αντίστοιχα.  Δηλαδή 2εκ και 1,5εκ λιγότεροι .. Σημαντική διαφορά .

Τότε ο συνδυασμός με επικεφαλής τον Berlusconi είχε πάρει  17064314 ψήφους (46,81%, 344 έδρες) για Camera και 15678114 (46,94%, 174 έδρες) στη Γερουσία.
Δηλαδή απώλεια 7εκ ψήφων & 5,5 αντίστοιχα και έχασε 220 & 58 έδρες .
Ο συνδυασμός με επικεφαλής τον Veltroni (όπου όμως συμμετείχε και το Italia dei Valori του Di Pietro που τώρα μετείχε στο συνδυασμό του Ingroia) είχε πάρει επίσης περισσότερα από τον Bersani.
13686501 (37,54% - 246 έδρες) στην Camera & 12620660 (37,79% - 134 έδρες) στo Senato.
Απώλεια 3,5εκ ψήφων και 3εκ αντίστοιχα ενώ σε έδρες κέρδισε 94 κι έχασε 21.
Τέλος το Unione di Centro το 2008 είχε 2050309 (5,62% - 36 έδρες) σε Camera και 1898842 (5,69% - 3 έδρες) στη Γερουσία και φέτος κατέβηκε στο συνδυασμό του Monti. Για την Camera αυτοτελώς πήρε 608199 (1,78% - 8 έδρες).

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά τι κάνανε τα αριστερά κόμματα σε μια χώρα που μέχρι πριν 30 χρόνια το PCI έπαιρνε 30-35% και δέσποζε στην πολιτική σκηνή ... Μέχρι να ξηλώσει και τα ευρωσφυροδρέπανα και να διηθηθεί στην Ελιά και στο Partito Democratico στη συνέχεια, ενώ ακόμα και η Rifondazione που κρατούσε πρακτικά κάποια προσχήματα ουσιαστικά εξαφανίστηκε μετά τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση .

Η Sinistra ecologia Liberta (http://www.sinistraecologialiberta.it/)  πήρε 1089442 ψηφους 3,20% και 37 έδρες στην Camera - 912347 ψήφους 2,97% και 7 έδρες στο Senato .
Φτιάχθηκε το 2009, από τη Sinistra Democratica , του Movimento per la Sinistra, του Unire la Sinistra, που αυτοδιαλύθηκαν το 2010 και του Associazione Ecologisti .

H Rivoluzione Civile (http://www.rivoluzionecivile.it/) με επικεφαλής τον Antonio Ingroia, δεν κατάφερε να ξεπεράσει το όριο του 4% στην Camera (πόσο μάλλον του 8% στο Senato). Πήρε 765172 ψήφους και 2,25% και 549987 ψήφους και 1,79% αντίστοιχα .

Στην Rivoluzione Civile, μετέχει η Federazione della Sinistra,(http://www.federazionedellasinistra.com/federazione/) την οποία αποτελούν

η Κομμουνιστική Επανίδρυση - Partito della Rifondazione Comunista (http://www.rifondazione.it/)

τo Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών, Partito dei Comunisti Italiani (http://www.comunisti-italiani.it/), το Socialismo 2000 (http://www.socialismo2000.org) και η Associazione 23 marzo “Lavoro-Solidarietà” . Εχει περίπου 60 χιλιάδες μέλη και υπάρχει και ποσόστωση (44% PRC, 29% PdCI, 14% Socialismo 2000, 13% 23 Marzo) .

Το Partito Comunista Dei Lavoratori (Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών), (http://www.pclavoratori.it) κατέβηκε αυτόνομα και πήρε 89995 ψήφους (0,26%) στην Camera & 113936 ψήφους (0,37%) για το Senato . To 2008 είχε πάρει 208173 (0,57%) και 180454 (0,55%) αντίστοιχα.

 To Partito Comunista Italiano Marxista-Leninista (ΚΚΙ Μαρξιστικό Λενινιστικό) (http://www.pciml.org/) μετείχε μόνο στις εκλογές για τη Γερουσία και πήρε 9604 ψήφους (0,03%) . Να σημειώσω πως υπήρχε στο παρελθόν το Partito Comunista d'Italia Marxista-Leninista, που όμως διαλύθηκε το 1991 και είχε μπει στην Επανίδρυση .

Το Partito di Alternativa Comunista (http://www.partitodialternativacomunista.org/) πήρε 5159 ψήφους στην Camera (0,01%) και 5176 (0,01%) για Senato .

Δεν μετείχε στις εκλογές, η Sinistra Critica (http://www.sinistracritica.org/) που ήταν να κατέβει μαζί με τον συνδυασμό του Ingroia αλλά τελικά δεν έγινε γιατί "che non avrebbe rappresentato una reale discontinuità con chi ha portato la sinistra italiana nel baratro degli ultimi anni, Sinistra Critica decide non appoggiare la lista Rivoluzione Civile e di non sostenere alcuna lista né dare alcuna indicazione di voto, oltre che di non presentare proprie liste alle elezioni" .



Διαβάστε και αντίστοιχο post για τις Ισπανικές Εκλογές του 2011

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΛΟΣ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΚΕΤΟΣ, ΑΛΛΑ..

 Μπορεί ο καιρός να βοήθησε μια που μετά από μέρες βροχόπτωσης είχαμε μια ηλιόλουστη και ψιλοανοιξιάτικη μέρα, μπορεί να κατέβηκε και πάλι αρκετός κόσμος στους δρόμους για να διαδηλώσει, αλλά στο τέλος της ημέρας (που λένε και οι αγγλοσάξονες) το αποτέλεσμα είναι που μετράει ... Κι αυτό δυστυχώς είναι πως είχαμε τη νιοστή γενική απεργία την τελευταία τριετία -βέβαια με πολύ λίγες το τελευταίο 12μηνο, μια που είχαμε & έχουμε ακόμα τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες ορισμένων- που ουδόλως βοήθησε στην άνασχεση της επίθεσης που έχουν δεχτεί οι εργαζόμενοι ..

Μήπως θα πρέπει να δούμε εναλλακτικούς τρόπους αντίδρασης ;

Μήπως έχουν ωριμάσει περισσότερο παρά ποτέ οι συνθήκες για μια πραγματική απεργία διαρκείας ;

Μήπως όταν λέμε απεργία διαρκείας, να ξαναθυμηθούμε τι σημαίνει αυτό ; Όχι να κατεβαίνουν κάποιοι στο δρόμο, αλλά πως θα έπρεπε να κοκκαλώνει το σύμπαν ;

Μήπως να σκεφτούμε κάτι διαφορετικό από τις παρελάσεις μέχρι το Σύνταγμα ;

Μήπως να αναλογιστούμε πως μόνο όπου η τοπική κοινωνία βιώνει στο πετσί της τα προβλήματα (πχ Κερατέα με ΧΥΤΥ, Σκουριές με χρυσό, Κρήτη με ΒΑΠΕ ή ξήλωμα σχολών) δεν μπορεί να καταπιεί αμάσητα ότι σερβίρουν τα παπαγαλάκια των μεγκάλων καναλιών και των συν αυτώ ; Και πως θα έπρεπε σιγά σιγά να αφήσουμε την περικύκλωση της Βουλής καθώς ούτε Βούλγαρους κεντροδεξιούς έχουμε στα μέρη μας να θίγονται από το ξύλο στους διαδηλωτές ή τους φράκτες μπροστά από τα κοινοβούλια, ενώ οι άλλοι απέναντι έχουν επιτελικά σχέδια μέχρι νιοστού βαθμού if μέσα για το πως θα κινηθούν στο χώρο αν τύχει και γίνει κάνα τζέρτζελο ;

υ.γ. το βίντεο είναι από την πορεία της 6ης Μάη του 2010... Δεν το είχα  ανεβάσει τότε )

υ.γ.2 - ενώ είχαμε και προσαγωγές μελών της νΚΑ έξω από τα γραφεία της οργάνωσης.. (link1 link2)

Δείτε φωτο+ρεπορτάζ από αντιγειτονιές

Το συλλαλητήριο στην Αθήνα (και φωτογραφίες)

και φωτορεπορτάζ από μαύρο κύκνο

ΑΠΕΡΓΙΑ 20/02/2013 - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 20/2

Και αυτή τη φορά, το blog συμμετέχει στην πρωτοβουλία του @ntistasigr για άμεση ενημέρωση για ότι συμβαίνει στους δρόμους στην 24ωρη απεργία της 20ης Φλεβάρη

ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 20 ΦΛΕΒΑΡΗ

Κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για την αυριανή 24ωρη γενική απεργία

20 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ, 10.30 ΜΟΥΣΕΙΟ

Ζούμε την υλοποίηση της σαρωτικής επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου (εφαρμογή του μνημονίου 3, φορολογικό νομοσχέδιο, επίθεση εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων κλπ.), που λεηλατεί κυριολεκτικά τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. Οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι αντιμετωπίζουν μια δραματική κατάσταση, μια απότομη βουτιά του βιοτικού τους επιπέδου.

Με την διαμόρφωση μιας εργασιακής κόλασης με την τρομοκρατία των απολύσεων, των εργασιακών σχέσεων – λάστιχο, τις συμβάσεις μαύρης εργασίας. Με την πλήρη κατάργηση των ΣΣΕ, την «απελευθέρωση» των απολύσεων και τη διάλυση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Ο λαός θυσιάζεται στο σφαγείο της χρεομηχανής, των τραπεζικών και πολυεθνικών συμφερόντων. Ολόκληρη η κοινωνία είναι υπό συνεχή εκβιασμό και πίεση να αποδεχθεί την εξαθλίωση για το καλό της «εθνικής» οικονομίας, τη «διάσωση» της χώρας, την παραμονή στο ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί μόνο έτσι το κεφάλαιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση ελπίζουν ότι θα ξεπεράσουν την κρίση τους.

Οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες σε παρανομία.

Η πολιτική αυτή δεν μπορεί να περάσει χωρίς τον πρωτοφανή παροξυσμό της κρατικής και παρακρατικής βίας, τρομοκρατίας και καταστολής που παίρνει πλέον απροκάλυπτα χαρακτηριστικά. Η κυβερνητική – κρατική επίθεση που ζούμε το τελευταίο διάστημα αποτελεί προετοιμασία του συστήματος για την αντιμετώπιση των κοινωνικών αντιστάσεων και εξεγέρσεων του σήμερα και του αύριο, που εγκυμονεί η εποχή μας. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την επιστράτευση για να τσακίσει απεργίες, συλλαμβάνει συνδικαλιστές, χρησιμοποιεί καταστολή σε βάρος των αγροτών, και σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση, αποδεικνύοντας πως έχει αποφασίσει να κυβερνήσει με «στρατιωτικό νόμο» και ονομάζοντας «συντεχνία» όποιον παλεύει ενάντια στην πολιτική της.

Παράλληλα, η δρομολόγηση σαρωτικών αλλαγών στη νομοθεσία για τα σωματεία, και τον τρόπο λήψης αποφάσεων για την απεργία κλπ, αλλά και η επαναφορά του δικαιώματος των εργοδοτών στην ανταπεργία (λοκ άουτ), δηλαδή κλείσιμο επιχείρησης σε περίπτωση απεργιακών κινητοποιήσεων, έρχεται να καταργήσει πράξη το δικαίωμα στον αγώνα και στην απεργία.

Μισθωτοί τεχνικοί: Τα εργασιακά δικαιώματα θυσία για τα κέρδη του κεφαλαίου

Για τους μισθωτούς τεχνικούς όπως και για πολλά εκατομμύρια λαού στην Ελλάδα, η μάχη της επιβίωσης έχει γίνει καθημερινή και πολύ δύσκολη υπόθεση. Η εργοδοσία «αποθρασυμμένη» από τα μνημόνια και τους αντεργατικούς νόμους επιτίθεται με διαρκείς μειώσεις μισθών, ατομικές συμβάσεις, απολύσεις και εξοντωτικούς ρυθμούς για όσους παραμένουν στη δουλειά. Με την απλήρωτη εργασία που γίνεται κανόνας, με απολύσεις σε εργαζόμενους με δελτίο χωρίς την καταβολή των νόμιμων αποζημιώσεων, καθώς βαφτίζονται «εργολάβοι» ή «συνεργάτες» ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία. Με «αντικατάσταση» παλαιότερων εργαζόμενων για να προσληφθούν νέοι. Με απολύσεις τρομοκρατικού χαρακτήρα, στρεφόμενες εναντίον όσων αγωνιστών δεν «πειθαρχούν», προκειμένου να λειτουργήσουν παραδειγματικά προς τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Οι εισφορές στο ΤΣΜΕΔΕ αυξάνονται κατακόρυφα (θα ξεπεράσουν άμεσα τις 5000 ευρώ ετησίως), ενώ τα αποθεματικά του ταμείου τζογάρονται, για ακόμη μια φορά, σε νέες «επενδύσεις» και σε «κουρέματα», για να συνεχίζουν να κερδίζουν δις οι τράπεζες. Όλο και περισσότεροι τεχνικοί πετιούνται στο περιθώριο, ενώ την ίδια στιγμή καταργείται κάθε έννοια δημόσιων και δωρεάν παροχών υγείας.

Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Από το Γενάρη του 2010, η επέλαση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, με επίκεντρο την καταβαράθρωση των Συλλογικών συμβάσεων και την συνεχή καταστολή συλλογικών διεκδικήσεων, έχει οδηγήσει σε περικοπές των μισθών, διαμορφώνοντας κλίμα φόβου και ανασφάλειας σε όλο το λαό. Υπό την απειλή της ανεργίας και της απόλυσης, οι εργοδότες εκβιάζουν την υπογραφή ατομικών συμφωνητικών με μειωμένες αποδοχές και δικαιώματα, ενώ πληθαίνουν οι μορφές μαύρης και αδήλωτης εργασίας.

Στις 30/3/2013 λήγει και η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, γεγονός που θα σηματοδοτήσει έναν ακόμα γύρο χειροτέρευσης της θέσης των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών, νέες μειώσεις μισθών, κατάργηση επιδομάτων και κατακτήσεων.

Δεν πρέπει να ανεχτούμε την κατάσταση αυταπατώμενοι ότι μπορούμε να τη βολέψουμε ατομικά. Η δράση του σωματείου και η ενεργητική συμμετοχή όλων μας, μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο, στην κατάργηση των δικαιωμάτων μας. Ενημερωνόμαστε, οργανωνόμαστε για να αποκρούσουμε από κοινού τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, συνενώνουμε και συντονίζουμε τις αντιστάσεις μας, σχεδιάζουμε τα βήματα για να γίνει ο αγώνας μας για τη διατήρηση των συλλογικών συμβάσεων πραγματική απειλή με στόχο την καλυτέρευση της θέσης μας, την περιφρούρηση της αξιοπρέπειάς μας στη δουλειά και τη ζωή και την ανατροπή της σημερινής βάρβαρης πολιτικής τους.

Στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, προτάσσουμε τη συλλογική απάντηση των εργαζομένων και των σωματείων τους, των συνελεύσεων, του συντονισμού των αγώνων και των απεργιών. Να προσπεράσουμε τους άσφαιρους λεονταρισμούς της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που αρνούνται πεισματικά να οργανώσουν άμεσα και αποφασιστικά την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων. Τα συνδικάτα, το ταξικό εργατικό κίνημα, πρέπει να δώσουμε συντονισμένη απάντηση, με καρδιά τη μάχη των Συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ενάντια στην ανεργία, στη μείωση μισθών, στην απλήρωτη δουλειά, τις χιλιάδες απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Για να ανατραπούν τα μνημόνια και όλη η επίθεση της συγκυβέρνησης, του κεφαλαίου και της τρόικα. Για να διαγραφεί το χιλιοπληρωμένο χρέος σε ρήξη με την ΕΕ. Για να αποκτήσουμε εργασιακά δικαιώματα, αξιοπρέπεια και αξιοβίωτη ζωή.

Κατάργηση της ελαστικής εργασίας, κανονικές προσλήψεις και υπογραφή αξιοπρεπών Συλλογικών Συμβάσεων. Αυξήσεις σε όλους τους μισθούς, επαναφορά τους άμεσα στα προ μνημονίου επίπεδα. Κατάργηση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας

Καμιά απόλυση. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζομένους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

ü Άμεση εξόφληση όλων των δεδουλευμένων στους συναδέλφους που αντιμετωπίζουν την «στάση πληρωμών» των μισθών τους από την εργοδοσία. Να σταματήσει το πολιτικό και νομικό πλέγμα προστασίας των εταιρειών. Δέσμευση των κινητών ή ακίνητων περιουσιακών στοιχείων (προσωπικών ή άλλων εταιριών) του ιδιοκτήτη της εταιρίας που πτωχεύει ή οφείλει δεδουλευμένα για να καλυφθούν οι αποζημιώσεις των απολυμένων.

Όχι στην προγραμματισμένη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων. Άμεση ανάκληση της απόφασης της αύξησης των εισφορών στο ΤΣΜΕΔΕ. Άμεση μείωση των εισφορών των εργαζόμενων. Κάλυψη όλων των απωλειών των Ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος και καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας. Ούτε ευρώ από τις εισφορές μας στα παιχνίδια των τραπεζιτών. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις. Επίδομα ανεργίας, στο ύψος του βασικού μισθού ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής (μισθός – ΔΠΥ). 

Κάλεσμα του Συντονισμού

Όλοι στην απεργία στις 20 Φλεβάρη

 Αφίσα της Εργατικής Εφημερίδας Δράση

 

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ :

  Όλοι στην απεργία στις 20 Φλεβάρη. Κάτω η κυβέρνηση των μνημονίων και της επιστράτευσης !

Ανακοίνωση ΝΑΡ

Να γίνει αρχή εργατικής αντεπίθεσης η απεργία της 20 Φεβρουαρίου

  Προκήρυξη & αφίσα ΣΕΚ

 ΣΕΚ για την πανεργατική 20 Φλεβάρη Αθήνα

  Ανακοίνωση ΚΟ Ανασύνταξη

[2013-02-18] Αποφασιστικά και μαχητικά στην απεργία στις 20 Φλεβάρη!

Αφίσα και κάλεσμα του ΕΕΚ

 Όλοι στην γενική απεργία στις 20ης του Φλεβάρη

 Ανακοίνωση Ταξικής Πορείας

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: 20 ΦΛΕΒΑΡΗ - ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Ανακοίνωση Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντι-ιμπεριαλιστική Συνεργασία

20 ΦΛΕΒΑΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!

 

 

ΜΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΝΣΤΟΛΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ Η ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

 

Καταγγελία για την παρουσία ένστολων αστυνομικών στη σύσκεψη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων

 

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα καταγγέλλει στους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, σε όλο τον λαό που εξαθλιώνεται μέρα με την μέρα από την βαρβαρότητα του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-συγκυβέρνησης-τρόικας, την χτεσινή απρόκλητη και πρωτοφανή παρέμβαση της αστυνομίας στην Συνέλευση των εκπροσώπων του Συντονισμού στα γραφεία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών.

Στις 7 περίπου το απόγευμα και ενώ είχε αρχίσει η Συνέλευση, δύο ένστολοι αστυνομικοί παρουσιάστηκαν στην είσοδο των γραφείων  του σωματείου, διέκοψαν την διαδικασία και ρώτησαν αν εκεί διεξάγεται η Συνέλευση του Συντονισμού. Στη δικαιολογημένη αντίδραση των συναδέλφων απάντησαν ότι γνώριζαν ήδη ότι επρόκειτο για Συνέλευση εργαζομένων και όχι για συγκέντρωση αλλά παρόλα αυτά δήλωσαν ότι είχαν εντολή να διερευνήσουν αν τίθενται ζητήματα «τάξης και ασφάλειας»!

Μετά την έντονη διαμαρτυρία των εργαζομένων τα όργανα του «νόμου και της τάξης» αποχώρησαν. Στην παράσταση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε στη συνέχεια από συνδικαλιστές στο Α.Τ Ακρόπολης, ο διοικητής που είχε εσπευσμένα φτάσει στο γραφείο του – προφανώς για να επιληφθεί ο ίδιος της υπόθεσης – παραδέχτηκε ότι είχε δοθεί εντολή στο Α.Τ από τα κεντρικά γραφεία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής για να ελεγχθεί η εργατική συνέλευση του Συντονισμού, αλλά απέδωσε το επεισόδιο, στον υπερβάλλοντα ζήλο των συγκεκριμένων αστυνομικών, ζητώντας συγγνώμη από τους συναδέλφους συνδικαλιστές που του ζητούσαν επίμονα εξηγήσεις.

Είναι προφανές ότι όχι μόνο λειτουργεί το συνδικαλιστικό της ασφάλειας αλλά και επιλέγει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Το συγκεκριμένο περιστατικό εντάσσεται, στο γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης και στην προσπάθεια κατάργησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο κρατικός ολοκληρωτισμός γίνεται καθημερινά όλο πιο απειλητικός απέναντι στους εργαζόμενους και σε κάθε αγωνιζόμενο. Οι στοιχειώδεις πολιτικές, συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες αμφισβητούνται ευθέως και με σαφήνεια πλέον. Μετά την επιστράτευση των απεργών,  η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει δια νόμου το δικαίωμα των εργαζόμενων στην απεργία!

Δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό και αποφασιστικό τρόπο προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι, το ταξικό εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί, όποιο τρόπο και μέσο κι αν χρησιμοποιήσει, το ολοκληρωτικό καθεστώς των μνημονίων, για να πετύχει  την ισοπέδωση κάθε εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος που έχει κατακτήσει ο εργαζόμενος λαός αυτής της χώρας με αμέτρητους αγώνες και θυσίες.

Θα δώσουμε, διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα, για να ανατραπούν οι πολιτικές που εξαθλιώνουν τις ζωές μας, για να ξεριζωθεί η σύγχρονη «χούντα» κεφαλαίου-κυβέρνησης-Ευρωπαικής Ένωσης.

Καλούμε όλα τα συνδικάτα να καταδικάσουν άμεσα, αποφασιστικά και με κάθε τρόπο, αυτού του είδους τις προκλήσεις.

Ανακοίνωση Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών 

Καταγγελία για την παρουσία της αστυνομίας σε σύσκεψη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων

Ανακοίνωση ΕΣΑΚ-Μισθωτών Τεχνικών

Μισθωτοί Τεχνικοί: Αστυνομικοί στα γραφεία του σωματείου για να ελέγξουν αν τηρείται ο νόμος και η τάξη!

(που δεν έχασε φυσικά την ευκαιρία να τα 'χώσει' στην "πλειοψηφία της διοίκησης του ΣΜΤ" που τυγχάνει και πλειοψηφία στα μέλη βέβαια.... )

Aνακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Και το συνδικαλιστικό της Ασφάλειας στην υπηρεσία της άθλιας κυβέρνησης Σαμαρά

σ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ ΓΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ-ΤΕΙ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 12/2/2013 (από sos-ierapetra.blogspot.gr)

  Με ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο, που προηγούμενο του δεν έχει γνωρίσει η Ιεράπετρα, ανταποκρίθηκαν χιλιάδες συμπολίτες μας, κάτοικοι και φοιτητές της πόλης μας, στο κάλεσμα της Ανοιχτής Επιτροπής Αγώνα για την υπεράσπιση του τόπου μας, της ζωής και της κοινωνίας μας.
Ο αποκλεισμός των τραπεζών πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και καμιά οικονομική συναλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε.
Τα καταστήματα, οι υπηρεσίες, τα σούπερ μάρκετ παρέμειναν κλειστά στο σύνολό τους, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα διαμαρτυρίας για τον οικονομικό και κοινωνικό στραγγαλισμό που επιχειρείται να μας επιβληθεί.
Για δεύτερη φορά, σήμερα, μετά την εντυπωσιακή κινητοποίηση της Παρασκευής, οι κάτοικοι και οι φοιτητές της πόλης μας διαδήλωσαν την αποφασιστικότητα τους να αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις για τη διατήρηση του νοσοκομείου, του ΤΕΙ και των υπηρεσιών της πόλης μας.
Παράλληλη κινητοποίηση με εικοσάλεπτο κλείσιμο των καταστημάτων και του κεντρικού δρόμου πραγματοποιήθηκε και από τους κατοίκους του Μακρύ Γιαλού που ανταποκρίθηκαν με αυτό τον τρόπο στο κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα.
Συνεχίζουμε δυναμικά και μαζικά. Οργανώνουμε τη συνέχιση του αγώνα μας αύριο, Τετάρτη, στη συνέλευση της Ανοιχτής Επιτροπής, στις 8μμ, στην Αίθουσα Μαρία Λιουδάκη.
Δεν διαπραγματευόμαστε κανένα από τα αιτήματά μας. Δεν διαπραγματευόμαστε την αξιοπρέπεια και τη ζωή μας. Δεν διαπραγματευόμαστε το μέλλον του τόπου και της κοινωνίας μας

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ

Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΗΝ ΠΡΙΖΑ (ΙΟΣ - ΕΦ.ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ)

ΦΑΡΑΩΝΙΚΑ ΕΡΓΑ ΜΕ FAST TRACK ΚΑΙ «ΠΡΑΣΙΝΟ» ΜΑΝΔΥΑ

Οι εγκαταστάσεις Βιομηχανικών ΑΠΕ μεταβάλλουν το νησί σε πηγή ενέργειας για όλη την Ευρώπη, αλλά με βαρύ κόστος για το περιβάλλον και τους κατοίκους του

Γράφει ο ΙΟΣ

Οταν πριν από δεκαπέντε χρόνια άρχισε να εφαρμόζεται για πρώτη φορά στη χώρα μας με μεγάλη καθυστέρηση η νομοθεσία για την προώθηση των ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) οι σκεπτόμενοι πολίτες υποδέχτηκαν με μεγάλες προσδοκίες αυτή την ενεργειακή στροφή του ελληνικού κράτους. Επιτέλους έβλεπαν ότι απομακρυνόταν η χώρα από την προσκόλληση στον λιγνίτη που έχει καταστρέψει εκτεταμένες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, ειδικά στη Δυτική Μακεδονία. Μόνο που είχαν ξεχάσει τότε οι υπεύθυνοι να μας ενημερώσουν ότι επρόκειτο να προσθέσουν ένα μικρό «β» στα αρχικά της νέας «πράσινης» ενέργειας.

Οι βιομηχανικές ΑΠΕ (βΑΠΕ) δεν έχουν καμιά σχέση με την ήπια χρήση «καθαρών» μορφών ενέργειας, δηλαδή της αιολικής και της ηλιακής. Δεν πρόκειται πλέον για μικρές διάσπαρτες μονάδες που προσαρμόζονται στην τοπική κλίμακα. Μιλάμε για τεράστιας έκτασης αιολικά, φωτοβολταϊκά ή ηλιοθερμικές εγκαταστάσεις, οι οποίες δίνουν το δικό τους στίγμα σε πολύ μεγάλες εκτάσεις, ενώ απαιτούν και πυκνά δίκτυα (δρόμους, γραμμές μεταφοράς) που αλλάζουν ριζικά τη μορφή του εδάφους. Ο τρόπος που σχεδιάζεται να αναπτυχθούν οι μονάδες της βΑΠΕ σ’ όλη την Ελλάδα προκαλεί δέος στις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες εξεγείρονται απέναντι στον κίνδυνο μιας νέας καταστροφής. Και αυτή τη φορά η καταστροφή θα είναι «πράσινη».

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ - ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/2

Όχι στην επιστράτευση των ναυτεργατών. Όλοι στην απεργία και τις συγκεντρώσεις!

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα καταγγέλλει την κυβερνητική απαγόρευση των απεργιών, με τις αλλεπάλληλες επιστρατεύσεις όσων κλάδων και εργαζομένων αγωνίζονται για τα δίκαια αιτήματά τους. Πριν λίγες μέρες οι εργαζόμενοι στις Συγκοινωνίες, το ΜΕΤΡΟ, σήμερα οι ναυτεργάτες. Ο αυταρχικός κατήφορος και η ποινικοποίηση των αγώνων είναι η μόνη απάντηση της τρόικας εσωτερικού στην αγωνία για το μεροκάματο, στη διεκδίκηση αξιοπρεπών αποδοχών και όρων εργασίας. 

Αυτή η πολιτική είναι επικίνδυνη, αντιδημοκρατική και βάρβαρη. Πρέπει να ανατραπεί, πρώτα απ΄ όλα από τους εργαζόμενους, τους μαζικούς αγώνες, ένα νέο μεγάλο κύμα εργατικών και λαϊκών κινητοποιήσεων.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, όλα τα αγωνιστικά σωματεία, να ξεδιπλώσουν την αλληλεγγύη και συμπαράστασή τους στους ναυτεργάτες. Να πάρουν τους αγώνες στα χέρια τους, γιατί χθές χτύπησαν τους εργαζόμενους στις Συγκοινωνίες, σήμερα τους ναυτεργάτες και τους αγρότες, αύριο κάθε αγώνα, κάθε απεργία και κινητοποίηση.

• Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην περιφρούρηση της απεργίας των ναυτεργατικών σωματείων, την Τετάρτη στις 5.30 το πρωί, με συγκέντρωση απέναντι από το Σταθμό του ΗΣΑΠ Πειραιά (στην πεζογέφυρα)

• Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην Παναττική 24-ωρη απεργία και την απεργιακή συγκέντρωση την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου. Προσυγκέντρωση στις 9.30 π.μ. απέναντι στον ΗΣΑΠ Πειραιά (στην πεζογέφυρα) και πορεία πρός την Απεργιακή Συγκέντρωση της ΠΝΟ και των Συνδικάτων στις 10.00 π.μ. στον Αγιο Διονύσιο (Λιμάνι Πειραιά).

Όλοι στον αγώνα - Κάτω η επιστράτευση - Νίκη στην Απεργία

Ανακοίνωση ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

24ωρη Πανεργατική-Παναττική Απεργία - Συγκέντρωση στο Λιμάνι (Άγ. Διονύσης) 10 πμ

Ανακοίνωση ΚΚΕ (μ-λ)

ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ

Ανακοίνωση Μ-Λ ΚΚΕ

Κάτω η πολιτική επιστράτευση των ναυτεργατών

Ανακοίνωση ΕΕΚ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/2

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ, Νίκης 4, 1ος όροφος στο Σύνταγμα, 6.30 μμ

Καλούμε όλα τα μέλη του σωματείου στη γενική συνέλευση για να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε:

·                     Για την πάλη για τις συλλογικές συμβάσεις. Στον κλάδο η εργοδοσία έχει καταγγείλει τις κλαδικές συμβάσεις, ενώ στις 31.12.2012 έληξε η ΕΓΣΣΕ και στις 30/3/2013 λήγει η τρίμηνη μετενέργεια. Αυτό θα σηματοδοτήσει έναν ακόμα γύρο χειροτέρευσης της θέσης των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών και προσπάθεια οριζόντιας περικοπής μισθών, κατάργησης επιδομάτων, αναστολή θεσμικών κατακτήσεων, που απέρρεαν από τις ΣΣΕ. Την συμβολή του σωματείου σε ένα μέτωπο διεκδίκησης και αγώνα για την υπεράσπιση των συμβάσεων, στον κλάδο και συνολικά.

·                     Την πάλη ενάντια στην ανεργία, για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας καθώς και για μέτρα προστασίας των ανέργων με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες του σωματείου γι αυτό.

·                     Την κλιμάκωση του αγώνα για την κοινωνική ασφάλιση, μετά την πρώτη κινητοποίηση στο ΤΣΜΕΔΕ στις 21/1. Επόμενος σταθμός προτείνεται η 5η Φλεβάρη στην συνέλευση των Μετόχων της Τρ. Αττικής που θα ψηφίσει την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου από τα αποθεματικά του ΤΣΜΕΔΕ. Πρωτοβουλίες για τα ασφαλιστικά δικαιώματα και την υγειονομική περίθαλψη για όλους τους τεχνικούς.

·                     Την αποτίμηση της παρέμβαση του σωματείου στους χώρους δουλείας για την υπεράσπιση των μισθών των θέσεων εργασίας, την καταβολή δεδουλευμένων. Τις παρεμβάσεις του επόμενου διαστήματος. 

·                     Την συμβολή του σωματείου στον αναγκαίο συντονισμό όλων των εργαζόμενων για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης –ΕΕ- κεφαλαίου . Για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και πρώτα απ’ όλα του δικαιώματος της απεργίας και του αγώνα.

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ

 Ψήφισμα συμπαράστασης του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στην απεργία των εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών συμπαραστέκεται στους αγώνες των εργαζομένων στο Μετρό και τις συγκοινωνίες. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας.
Είναι αγώνας:
- ενάντια στις μειώσεις μισθών, την λιτότητα και την φτώχια σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
- για την υπεράσπιση του δικαιώματος στις συλλογικές συμβάσεις, που θέλουν να τις καταργήσουν αφήνοντας τους εργαζόμενους ολοκληρωτικά αδύναμους απέναντι στην εργοδοσία.
- για την υπεράσπιση φτηνών ποιοτικών συγκοινωνιών και συνολικά των δημόσιων αγαθών, που ξεπουλιούνται βάναυσα και εμπορευματοποιούνται.
- για την υπεράσπιση στο δικαίωμα στον αγώνα, ενάντια στον κυβερνητικό-κρατικό αυταρχισμό, τα ίδια τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Η Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας τον «κοινωνικό αυτοματισμό» προσπαθεί να στρέψει την πλειοψηφία των εργαζόμενων ενάντια στους απεργούς του Μετρό και των συγκοινωνιών. Δείχνει για μια ακόμα φορά με την κήρυξη της απεργίας σε παράνομη ότι μια κυβέρνηση ολοκληρωτική απέναντι στον εχθρό λαό και τους αγώνες του. Τη πρακτική αυτή την ξέρουμε, την αναγνωρίζουμε και την απορρίπτουμε.
Απέναντι στο μαύρο μέτωπο  κυβέρνησης-Ε.Ε-τρόικας- επιχειρηματιών, που θέλουν μέσα από τα τερατώδη μνημόνια να φορτώσουν το βάρος της δικής τους κρίσης στους εργαζόμενους συντρίβοντας κάθε δικαίωμά τους πρέπει να αντιτάξουμε τον ενιαίο αγώνα όλων των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων για να ανατραπεί αυτή η πολιτική.
Η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα (απειλές, δικαστικές αποφάσεις, ψέμματα και συκοφαντίες των ΜΜΕ) προσπαθούν να σπάσουν τον αγώνα. Αυτό τους καίει όχι η «ταλαιπωρία των επιβατών»
Ο αγώνας αυτός μας αφορά όλους. ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.
Αλληλεγγύη στους απεργούς του Μετρό και των συγκοινωνιών.
Κοινός αγώνας όλων των εργαζόμενων για να ανατραπεί η αντεργατική πολιτική τους.
Καλούμε στην συγκέντρωση της Τετάρτης το απόγευμα στις 5 στο μετρό και στις άλλες ενέργειες και δράσεις αλληλεγγύης.
Κανένας Μόνος του!!!
Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε!!!

“Βίλα” και το Μετρό; (Ανακοίνωση της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ)

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ! Το κυβερνητικό πραξικόπημα δεν θα περάσει, οι απεργοί στο μετρό θα νικήσουν 

 Ανακοίνωση του ΚΚΕ (μ-λ)

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ!
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

 

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ

Πρόκειται για το δεύτερο μέρος του δοκιμίου του Raoul Victor που δημοσιεύθηκε στη λίστα του oekonux και μετέφρασε στην ελληνική γλώσσα ο Δημήτρης Παλαιοκώστας. Καθώς, για ιστορικούς λόγους, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων που ασχολήθηκαν με τον Μαρξισμό στη χώρα μας, το δοκίμιο προβάλει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα οπτική για τις σχέσεις μαρξισμού και ΕΛ/ΛΑΚ.
(αναδημοσίευση από p2pfoundation, ενώ ένα τμήμα του είχε δημοσιευτεί και στο Πριν της 30ης Δεκέμβρη) 



Θα ασχοληθώ με τρία ερωτήματα Σε ποιο βαθμό ο Μαρξισμός επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα του ελεύθερου λογισμικού; Σε ποιο βαθμό ο Μαρξισμός αμφισβητείται από αυτή την πραγματικότητα ; Ποια σχέση υπάρχει μεταξύ της πάλης των τάξεων και του ελεύθερου λογισμικού;
Αρχικά θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις σε ότι αφορά το νόημα που προσδίδω στις έννοιες: Ελεύθερο λογισμικό και Μαρξισμός.
Με τον όρο ελεύθερο λογισμικό αντιλαμβάνομαι μία «ηθική» με συγκεκριμένη στάση απέναντι στο λογισμικό. Καταγράφω τέσσερα χαρακτηριστικά 1. Δεν υπόκειται σε σχέσεις εμπορικές σχέσεις αγοραστή/πωλητή 2. Δεν έχει πατρίδα 3. Η συνεργασία αποτελεί τη βάση της δραστηριότητας 4. Η ικανοποίηση της προσφοράς προς την κοινότητα αποτελεί στόχο της παραγωγής
Ο Μαρξισμός είναι σαφώς πιο δύσκολο να κωδικοποιηθεί. Ο Raymond Aron συνήθιζε να λέει ότι ο Μαρξισμός έχει την ιδιαιτερότητα ότι μπορεί να εξηγηθεί σε 5 λεπτά , 5 ώρες , 5 χρόνια ή μισό αιώνα. Εδώ θα ήθελα να κάνω δύο παρατηρήσεις.
-Δεν αποδέχομαι ως Μαρξιστικές τις Σταλινικές ιδεολογίες. Ο Σταλινισμός δεν είναι Μαρξισμός ή καλύτερα είναι μία νόθευση (διαστρέβλωση) η οποία οδηγεί στο αντίθετο των στόχων του Μαρξισμού: αντί για μία παγκόσμια μη εμπορική οικονομία ο Σταλινισμός υπερασπίζεται ένα εθνικό κρατικό καπιταλισμό. Οι μαρξιστές αριστεροί κομμουνιστές της Γερμανίας και της Ολλανδίας το γνώριζαν αυτό από την δεκαετία του 20.
-Ως Μαρξισμό αντιλαμβάνομαι την θεωρία η οποία , μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι η εξέλιξη του καπιταλισμού οδηγεί στην δημιουργία μίας νέας μετά-καπιταλιστικής κοινωνίας. -χωρίς εμπορικές σχέσεις (και πρωτ’απ’όλα χωρίς μισθωτή εργασία) -χωρίς πατρίδες (”Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα”) -βασισμένη στην ελεύθερη συνεργασία των παραγωγών (χωρίς τάξεις), όπου “η ελεύθερη ανάπτυξη του κάθε ένα αποτελεί όρο για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων”.

ΤΙ ΔΕ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΜΟΝΙΜΑ ΠΙΑ ΣΤΑ ΓΚΑΛΟΠ; ΟΧΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΛΕΒΕΝΤΗ ΠΑΝΤΩΣ!

Σήμερα η 'Εφημερίδα των Συντακτών' δημοσιεύει μια δημοσκόπηση της VPRC, της οποίας ο τρόπος παρουσίασης των γραφημάτων είναι  τουλάχιστον περίεργος .

 Στο πρώτο γράφημα με την 'εκτίμηση εκλογικής επιρροής" όλες οι επιλογές για "άλλο κόμμα" τσουβαλιάζονται στο 6% (όπως κάνουν σχεδόν όλες οι εταιρείες τελευταίες αλλά και η vprc τους τελευταίους μήνες, ενώ παλιότερα δεν το έκανε) . Οκ, ας δεχτούμε για την οικονομία της συζήτησης ότι δεν είναι εύκολο να φτιαχθούν άλλες 5-6 στήλες με 0,τόσο ή 1,κάτι . Σωστά ;
Έλα ντε όμως που δίπλα από αυτόν τον πίνακα, υπάρχει αυτός με την παράσταση νίκης

κι εκεί το ΠΑΣΟΚ (0,5%), ΑΝΕΛ (0,5%), ΔΗΜΑΡ (0,4%), ΚΚΕ (0,1%), ΛΑΟΣ (0,1%) δεν τσουβαλιάζονται μαζί με την επιλογή άλλο κόμμα... ή συνεργασία κομμάτων που παίρνουν 0,1% & 0,4% αντίστοιχα ...

Και σαν επιστέγασμα, από κάτω από αυτούς τους πίνακες, υπάρχει το γράφημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, όπου και πάλι οι Αλέκα Παπαρηγα, Γιώργος Καρατζαφέρης αλλά και ο Βασίλης Λεβέντης (*)αναφέρονται ξεχωριστά με ποσοστά 0,8% - 0,3% & 0,1% αντίστοιχα .

Στην δίπλα σελίδα, επίσης οι πίνακες με το κόμμα που μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την οικονομική κρίση ή τη διαφθορά,

 

βλέπουμε ΠΑΣΟΚ 1,1%, ΑΝΕΛ 1,0% , ΔΗΜΑΡ 0,9%, ΚΚΕ 0,3%, ΛΑΟΣ 0,3% στο πρώτο ερώτημα με χωριστό το άλλο κόμμα στο 0,2% και στο δεύτερο ερώτημα ΑΝΕΛ 1,4%, ΔΗΜΑΡ 0,5%, ΚΚΕ 0,4%, ΛΑΟΣ 0,3% και το άλλο κόμμα στο 0,6% . (εντύπωση πάντως προκαλεί πως το ΠΑΣΟΚ έχει καλύτερα νούμερα στην καταπολέμηση της διαφθοράς τόσο από άλλα κόμματα αλλά και από τον εαυτό του σε σχέση με την αντιμετώπιση της κρίσης)

Συνεπώς μάλλον θα πρέπει να σκεφτούμε πως τσουβαλιάζονται τα νούμερα μόνο όταν δεν θέλουμε να βλέπει ο κόσμος κάποια πράγματα. Από το τι απήχηση (δεν) έχει η ΡΙΚΣΣΥ του Λοβέρδου, ή οι ΤζημεροΜάνοι μετεκλογικά ή από το αν υπάρχει ή όχι ορατό κάτι πέρα από τη ρεφορμιστική αριστερά και δεν κάνει να δείχνουν τα βραδινά δελτία ειδήσεων κακές λέξεις πέρα από κάνα-δυο φορές το εξάμηνο...


*Για πρώτη ίσως φορά στα χρονικά πέτυχα σε κάρτα δημοσκόπησης τη φωτό του Βασίλη Λεβέντη και με τρόπο παρουσίασης που να φαίνεται πως παρά το 0,1% είναι πάνω από το 0,8% που θέλει "μη πολιτικό αρχηγό". Λέτε επιτέλους να σπάει το φράγμα της διαπλοκής ;

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (συλλογικό κείμενο)

Σύμφωνα με όλες τις πολιτικές αναλύσεις (οι οποίες επιβεβαιώνονται από τις δημοσκοπήσεις) η πολιτική πόλωση που καταγράφτηκε στις εκλογές της 17ης Ιουνίου συνεχίζεται και οξύνεται. Βασικό χαρακτηριστικό αυτής της πόλωσης είναι η πλήρης κατάρρευση της σοσιαλδημοκρατίας και η προϊούσα κατάρρευση της κεντροδεξιάς. Έτσι “απελευθερώνονται” κοινωνικές δυνάμεις οι οποίες στρέφονται προς τη ρεφορμιστική αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) και προς την φασιστική ακροδεξιά.

Η ΧΑ συνεχίζει μετά τις εκλογές του Ιουνίου να αυξάνει αλματωδώς την επιρροή της. Το αμέσως επόμενο διάστημα και καθώς τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών των μνημονίων θα πλήττουν όχι μόνο την εργατική τάξη, αλλά και την μεγάλη μάζα των μικροαστικών στρωμάτων (της “παραδοσιακής” εκλογικής βάσης της κεντροδεξιάς), στην επιρροή της φασιστικής οργάνωσης θα κερδηθούν, όχι μόνο εξατομικοποιημένα τμήματα μικροαστών, αλλά πιθανόν και οργανωμένα τμήματά τους, όπως δείχνει το παράδειγμα της ανοιχτής πολιτικής στήριξης που έδωσε στην ΧΑ το Ενιαίο Συνδικάτο Σωματείων Υπαίθριων Πωλητών Ελλάδας. Γενικότερα, η ανάπτυξη της ΧΑ πατάει στην διάλυση του κοινωνικού ιστού και την εξατομίκευση.

Η ανάπτυξη της ΧΑ δεν αποτελεί ένα νομοτελειακό αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, αλλά το επακόλουθο της αδυναμίας του εργατικού κινήματος να συγκροτήσει μία αντικαπιταλιστική πολιτική προοπτική, γύρω από την οποία θα συσπειρώνονταν και τμήματα των μικροαστικών μαζών, τα οποία απομακρύνονται από την επιρροή των “παραδοσιακών” αστικών κομμάτων. Η αλματώδης ανάπτυξη της επιρροής της ΧΑ ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2011, δηλαδή αμέσως μετά την κάμψη των εργατικών αγώνων του 2010-2011. Η ΧΑ επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο εκφραστής της ριζοσπαστικοποίησης αυτών των μικροαστικών μαζών, καθώς και εξατομικοποιημένων τμημάτων της εργατικής τάξης και της νεολαίας, στρέφοντας τον ριζοσπαστισμό τους εναντίον του εργατικού κινήματος και εναντίον της ενότητας της εργατικής τάξης.

Αυτή η πολιτική μετατόπιση των μικροαστικών μαζών από τη δεξιά προς την φασιστική ακροδεξιά δεν μπορεί να ανακοπεί από τις πολιτικές των παραδοσιακών ακροδεξιών κομμάτων, όπως το ΛΑΟΣ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, καθώς η πολιτική κρίση που τροφοδοτεί την επιρροή της ΧΑ, παίρνει τα χαρακτηριστικά της αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος, στηρίγματα του οποίου είναι το ΛΑΟΣ και οι ΑΝΕΛ. Η ΧΑ επιδιώκει να εκμεταλλευτεί αυτή την αμφισβήτηση, για να την μετατρέψει σε ισχυροποίηση της αστικής εξουσίας.

Η συνεχιζόμενη ανάπτυξη της επιρροής της ΧΑ την καθιστά σήμερα ένα υπολογίσιμο πολιτικό παράγοντα στο χώρο της δεξιάς, που διεκδικεί την ιδεολογικοπολιτική ηγεμονία αυτού του χώρου. Ταυτόχρονα όμως η ανάπτυξή της την καθιστά ήδη ικανή να επηρεάζει την πολιτική ατζέντα των κομμάτων εξουσίας, αλλά και μία σημαντική σε μέγεθος πολιτική δύναμη, ικανή να επηρεάζει τον πολιτικό συσχετισμό και η οποία θα πρέπει αναγκαστικά να λαμβάνεται υπ' όψιν σε σενάρια σχηματισμού κυβερνητικών πλειοψηφιών. Επιπλέον η δυνατότητα της ΧΑ να καθορίσει εξελίξεις στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό ενισχύεται και από την ανταπόκριση των θέσεών της μέσα σε τμήματα του κρατικού μηχανισμού και κυρίως των δυνάμεων καταστολής (όπου στις τελευταίες εκλογές ένας στους δύο ψήφισαν ΧΑ). Η ΧΑ διεκδικεί να μετατραπεί, από οργάνωση ελεγχόμενη από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, σε οργάνωση που θα ασκεί οργανωμένη επιρροή στους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Η ΧΑ εμφανίζεται λοιπόν ταυτόχρονα και ως μια οργανωμένη (παρακρατική) δύναμη καταστολής του εργατικού κινήματος και ως τέτοια θα δεχτεί κάθε δυνατή βοήθεια και υποστήριξη από την αστική τάξη και το αστικό κράτος· αλλά και ως ένα κόμμα που διεκδικεί να διαχειριστεί στη βάση των δικών του πολιτικών, τις πολιτικές υποθέσεις της αστικής τάξης. Όμως η αστική τάξη δεν είναι διατεθειμένη (ακόμα τουλάχιστον) να εμπιστευτεί τη διαχείριση των υποθέσεών της σε ένα κόμμα το οποίο βρίσκεται εκτός του πολιτικού πλαισίου δια του οποίου ασκείται η αστική πολιτική.

Αυτή τη διάθεση της αστικής τάξης, εκφράζουν τα κόμματα της συγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΔΗΜΑΡ), όταν «ανησυχούν» για τη δράση της ΧΑ. Οι “πιέσεις” που επιχειρούν να ασκήσουν στην ΧΑ έχουν ως στόχο, όχι να εμποδίσουν τις επιθέσεις εναντίον μεταναστών και αγωνιστών, αλλά να την εξαναγκάσουν να αποδεχτεί τους κανόνες της υπάρχουσας αστικής νομιμότητας. Οι πιέσεις αυτές όμως δεν πρόκειται να φτάσουν στο σημείο μιας αποφασιστικής προσπάθειας περιορισμού της επιρροής της ΧΑ, όχι μόνο επειδή ο κατασταλτικός ρόλος της είναι χρήσιμος για την αστική τάξη, αλλά και επειδή η ΧΑ έχει αναδειχτεί σε ιδεολογικοπολιτικό ανάχωμα στην επιρροή της αριστεράς.

Παράλληλα η ίδια η ύπαρξη και η δράση της ΧΑ χρησιμοποιείται από τα αστικά κόμματα και  ΜΜΕ για να επιτεθούν εναντίον της αριστεράς και των πιο μαχητικών κομματιών του κινήματος, με το επιχείρημα ότι τόσο η Αριστερά (ιδίως η αντικαπιταλιστική αριστερά και ο αντιεξουσιαστικός χώρος) όσο και η φασιστική ακροδεξιά παραβιάζουν τους νόμους και ασκούν βία (η θεωρία των “δύο άκρων”). Με αυτό τον τρόπο επιχειρούν να ασκήσουν πιέσεις στην ρεφορμιστική Αριστερά για πλήρη υποταγή στον αστικό κοινοβουλευτισμό και στην πάλη μέσα από τους θεσμούς, αλλά και να απονομιμοποιήσουν στις λαϊκές συνειδήσεις τις μαχητικές μορφές πάλης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι κάθε απόπειρα περιορισμού της επιρροής της ΧΑ, ακόμα κι αν πρόκειται απλώς για λεκτική καταδίκη, συνοδεύεται από πολλαπλάσια ένταση της καταστολής εναντίον του κινήματος.

Για την εργατική τάξη η αύξηση της επιρροής των φασιστών συνεπάγεται μια σειρά σοβαρών κινδύνων: υποταγή, καταστολή και έλεγχος δια της γυμνής βίας ενός σημαντικού τμήματος της εργατικής τάξης, των μεταναστών εργατών· πειθάρχηση δια της βίας, αλλά και μέσα από τακτικές ταξικής συνεργασίας, νεολαιίστικων κυρίως τμημάτων της εργατικής τάξης (τα γραφεία ευρέσεως εργασίας που επιχειρεί να στήσει)· διάσπαση της ενότητας της εργατικής τάξης, στρέφοντας κάποια τμήματα των εργαζόμενων μαζών εναντίον κάποιων άλλων (ντόπιων εναντίον μεταναστών, εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα εναντίον εργαζομένων του δημοσίου)· συγκράτηση τμημάτων των μικροαστικών μαζών, ανέργων και νεολαίας μακριά από τις σοβαρές συγκρούσεις του εργατικού κινήματος με την αστική τάξη, ή ακόμα και στρέφοντάς τα ανοιχτά εναντίον του εργατικού κινήματος· συνεχή και ισχυρή πίεση για μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού προς τα δεξιά· αυταρχικοποίηση των κρατικών θεσμών και συρρίκνωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών· καταστολή από τις φασιστικές ομάδες κρούσης κάθε κινηματικής δραστηριότητας στις περιοχές στις οποίες θα αυξάνεται η δύναμη της ΧΑ (πχ επιθέσεις σε καταλήψεις σχολείων, σε κοινωνικά στέκια, σε εξορμήσεις σε γειτονιές) · καταστολή εναντίον της Αριστεράς, ως εκφραστή και οργανωτή των συμφερόντων των υποτελών τάξεων· διάδοση ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα ρατσιστικών, εθνικιστικών, αντικομουνιστικών και αυταρχικών ιδεολογιών (φασιστικοποίηση), που θα δημιουργούν ιδεολογική σύγχυση και πολιτικό αποπροσανατολισμό.

Οι περισσότερες πολιτικές τακτικές και προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του φασιστικού κινδύνου, που άρχισαν να διατυπώνονται μετά την διπλή εκλογική επιτυχία της ΧΑ είναι στην πραγματικότητα είτε λανθασμένες είτε ελλιπείς.

Για το ΣΥΡΙΖΑ, η ΧΑ θα αντιμετωπιστεί μέσα από μία συνεργασία των “προοδευτικών” πολιτικών δυνάμεων, από το ΚΚΕ μέχρι τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, δια της οποίας θα ενεργοποιηθούν οι αστικοδημοκρατικοί θεσμοί εναντίον των φασιστών. Η πολιτική αυτή, εκτός του ότι παραβλέπει τελείως το γεγονός ότι η πολιτική της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ ευθύνεται για την αύξηση της επιρροής της ΧΑ, οριοθετεί στην πράξη κάθε μαχητική αντιφασιστική κινηματική δραστηριότητα που θα υπερβαίνει τα πολιτικά πλαίσια που μπορούν να αποδεχτούν οι άλλες “προοδευτικές” δυνάμεις. Η συνεργασία με πολιτικές δυνάμεις – εφαρμοστές της αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων σε κοινό μέτωπο υπεράσπισης του κοινοβουλευτισμού και εναντίον της ΧΑ, θα είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της ΧΑ.

Για το ΚΚΕ η ανάπτυξη του φασισμού αποτελεί μία φυσιολογική εξέλιξη της οικονομικής κρίσης, η οποία θα ανακοπεί με την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος (υπό την ηγεμονία του ΠΑΜΕ). Η άποψη αυτή παραβλέπει το γεγονός ότι η ανάπτυξη ενός εργατικού κινήματος ικανού να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον ταξικό συσχετισμό, έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την ικανότητα του εργατικού κινήματος να προσελκύσει εκείνα τα εξατομικοποιημένα τμήματα της εργατικής τάξης, της νεολαίας καθώς και των μικροαστικών μαζών τα οποία σήμερα επιχειρούν να ελέγξουν οι φασίστες. Επίσης εξαρτάται από τη δυνατότητα των οργανωμένων τμημάτων της εργατικής τάξης να απαντήσουν στην τρομοκρατία που θα ασκηθεί από τις φασιστικές οργανώσεις για να εμποδίσουν την ανάπτυξη εργατικού κινήματος.

Το σύνολο σχεδόν του αντιεξουσιαστικού χώρου εξακολουθεί να θεωρεί ότι η αντιμετώπιση του φασισμού αφορά σε καλά οργανωμένες συγκρούσεις ομάδων αντιφασιστών με ομάδες φασιστών. Η τακτική αυτή, παρά την γοητεία που μπορούσε να ασκεί ένα προηγούμενο διάστημα, δεν μπορεί να αποτελεί πρόταση για την αντιμετώπιση μιας μαζικής φασιστικής οργάνωσης, η οποία θα έχει την απόλυτη στήριξη της αστυνομίας απέναντι σε κάθε επίθεση που θα δεχτεί από αντιφασίστες. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτή η πολιτική πρακτική δε λαμβάνει υπόψη της τις αναγκαίες κοινωνικές προϋποθέσεις και την ενεργοποίηση μαζικών κοινωνικών στρωμάτων απέναντι στο φασισμό.

Τα αδιέξοδα των τακτικών της ρεφορμιστικής αριστεράς και των αντιεξουσιαστών, μπορούν να ξεπεραστούν μόνο με την ανάδειξη μιας αντιφασιστικής τακτικής από την σκοπιά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Από αυτή την άποψη ο ρόλος που μπορεί να παίξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αναγκαίος και καθοριστικός.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι τώρα υποτίμησε την ανάγκη αυτοτελούς συγκρότησης αντιφασιστικού μετώπου, μεταθέτοντας ουσιαστικά αυτό το καθήκον στην κεντρική πολιτική πάλη της εργατικής τάξης απέναντι στην άρχουσα τάξη. Η μέχρι σήμερα αποσπασματική αντιμετώπιση του προβλήματος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει πάρει την μορφή είτε της ενεργοποίησης μελών και ΤΕ για τη συγκρότηση και τη δράση αντιφασιστικών πρωτοβουλιών στις γειτονιές ολόκληρης της χώρας, είτε της στήριξης από κάποια τμήματα μόνο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των αντιφασιστικών πρωτοβουλιών της ΚΕΕΡΦΑ. Και οι δύο αυτές μορφές αντιφασιστικής - αντιρατσιστικής δράσης είναι εξαιρετικά σημαντικές, δεν επαρκούν ωστόσο για την συγκρότηση μιας ενιαίας, εφαρμοζόμενης από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως σύνολο, πολιτικής για την αντιμετώπιση του φασισμού. Επιπλέον, η αποσπασματικότητα αυτών των παρεμβάσεων, δεν βοηθάει στην διαμόρφωση μιας συλλογικής εμπειρίας από τις μέχρι σήμερα αντιφασιστικές δράσεις.

Το ΚΣ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να ανοίξει μέσα σε ολόκληρη την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη συζήτηση για την αποσαφήνιση του προβλήματος και την επεξεργασία μιας ενιαίας τακτικής.

Η αντιμετώπιση του φασισμού απαιτεί την ενότητα όλων των δυνάμεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να πρωτοστατήσει προς αυτή την κατεύθυνση, κάνοντας ανοιχτό κάλεσμα σε όλο το φάσμα της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς) και στον αντιεξουσιαστικό χώρο, καθώς και σε σωματεία και οργανωμένες δυνάμεις του εργατικού κινήματος, για μία τακτική κοινής δράσης σε γειτονιές (δημιουργία και στήριξη αντιφασιστικών πρωτοβουλιών) και για κοινές κεντρικές αντιφασιστικές κινητοποιήσεις.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να επεξεργαστεί τους όρους και τα πλαίσια που απαιτούνται ώστε η κοινή δράση για την αντιμετώπιση του φασισμού να μπορεί να είναι επιτυχημένη:

Καμιά αντιφασιστική τακτική δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική, εάν δεν θέτει στο στόχαστρό της εκείνες τις πολιτικές και εκείνα τα κόμματα που ευθύνονται για εξαθλίωση των λαϊκών μαζών και τη δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης του φασισμού. Αν δεν συνδέει την αντιφασιστική πάλη με την πάλη ενάντια στην πολιτική κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ αλλά και αντίστροφα: αν δεν αντιμετωπίζει τον φασισμό ως όπλο για την επιβολή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η αντιφασιστική δράση θα πρέπει να υπερασπίζεται τις δημοκρατικές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος και να αξιοποιεί ακόμα και τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του αστικού κράτους, εντούτοις όμως δεν μπορεί να διεξάγεται στο όνομα της υπεράσπισης του αστικού πολιτικού συστήματος, η χρεοκοπία του οποίου δημιουργεί επίσης τις προϋποθέσεις ανάπτυξης του φασισμού.

Στόχος επίσης της αντιφασιστικής δραστηριότητας θα πρέπει να είναι η πάλη ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και κυρίως την αστυνομία, η οποία αποτελεί το βασικό στήριγμα και ασπίδα προστασίας της πολιτικής και επιχειρησιακής τους δράσης.

Ο στόχος μιας αντιφασιστικής τακτικής θα πρέπει να είναι η μαζική δράση των εργατικών και λαϊκών μαζών που θα εμποδίσουν τους φασίστες να κυριαρχήσουν με τη βία στις γειτονιές των πόλεων και στην ύπαιθρο. Έτσι, θα σπάσει η εικόνα του αήττητου και παντοδύναμου που συνοδεύει τη δράση των φασιστικών οργανώσεων. Ως εκ τούτου, η αντιφασιστική δράση συμπεριλαμβάνει και τακτικές συγκρούσεων στο δρόμο, συγκρούσεις όμως οι οποίες θα πρέπει πάντοτε να έχουν την μορφή και το χαρακτήρα της μαζικής, κινηματικής δράσης για την αντιμετώπιση της φασιστικής βίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της φασιστικής δράσης και προπαγάνδας, αλλά και για την συγκρότηση ενός πλατιού εργατικού μετώπου ενάντια στο φασισμό, είναι η αποφασιστική υπεράσπιση των μεταναστών εργατών, η στήριξη προσπαθειών αυτοοργάνωσής τους και αυτοάμυνάς τους και η προσπάθεια ένταξής των μεταναστών εργατών στις γραμμές του εργατικού και αντιφασιστικού κινήματος. Γι' αυτό όμως απαιτείται η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και των αιτημάτων που αναδεικνύουν οι αγώνες των ίδιων των μεταναστών (πολιτικών, κοινωνικών εργασιακών).

Κομβικό σε αυτή τη διαδικασία, είναι η ενεργός εμπλοκή των εργατικών σωματείων στον αντιφασιστικό αγώνα, προκειμένου να εξασφαλιστεί μαζική συμμετοχή οργανωμένων τμημάτων της εργατικής τάξης, αλλά και για να αναχαιτιστεί η βασική πολιτική επιδίωξη των φασιστών, που είναι η διάλυση του οργανωμένου εργατικού κινήματος.

Κρίσιμο επίσης ζήτημα για την αντιμετώπιση του φασισμού είναι η προσπάθεια κινητοποίησης της μαθητικής και άνεργης νεολαίας, στις τάξεις της οποίας βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο φασισμός, αλλά επίσης αναπτύσσονται και οι πιο μαχητικές μορφές αντιφασιστικής δράσης.

Επιπρόσθετα, είναι αναγκαία η ιδεολογική δουλειά μέσα στην κοινωνία, η οποία θα καταδεικνύει τον ιστορικό ρόλο του φασισμού, διατηρώντας ζωντανές τις αντιφασιστικές και επαναστατικές παραδόσεις της εργατικής τάξης στην Ελλάδα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει να επεξεργαστεί και να προτείνει στο κίνημα ένα αντικαπιταλιστικό πλαίσιο αντιφασιστικής δράσης, με το οποίο να μπορούν να συντονίζονται τα αιτήματα και οι δράσεις των αντιφασιστικών πρωτοβουλιών που δημιουργούνται σε ολόκληρη τη χώρα.

Η αντιφασιστική δράση θα πρέπει τέλος να θέτει ως στόχο της όχι μόνο την εκδίωξη των φασιστών από τις γειτονιές στις πόλεις και την ύπαιθρο, αλλά και την δημιουργία από τις εργαζόμενες μάζες και την νεολαία δομών αυτοοργάνωσης και ταξικής αλληλεγγύης, που θα ανατρέπουν τις συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη του φασισμού. Η συγκρότηση δομών αλληλεγγύης έχει σημασία, όχι από σκοπιά φιλανθρωπίας, αλλά της δημιουργίας ενός κοινωνικού δικτύου, που θα περιλαμβάνει όλα τα εκμεταλλευόμενα κοινωνικά στρώματα, και τα πιο καταπιεσμένα, θα τα εμπλέκει σε κοινές, συλλογικές πρακτικές και θα απαντάει στα φαινόμενα ατομισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού.

Συμπερασματικά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει με οργανωμένο τρόπο να συζητήσει άμεσα την αντιφασιστική πολιτική τακτική της τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και στις κλαδικές και τοπικές επιτροπές και να καταλήξει άμεσα σε ένα σχέδιο δράσης, το οποίο και θα κληθεί να υλοποιήσει το επόμενο χρονικό διάστημα συντονισμένα και ενιαία. 

ΥΓ: Η συγγραφή του κειμένου προηγήθηκε των αλλεπάλληλων επεμβάσεων της αστυνομίας στις καταλήψεις του κέντρου της Αθήνας, των μαζικών διώξεων και της τρομοκρατίας πάνω στο κίνημα. Θεωρούμε ότι αυτές οι εξελίξεις καθιστούν την πρωτοβουλία μας ακόμα πιο επίκαιρη. Με τις επιθετικές αυτές κινήσεις, η κυβέρνηση εκτός των άλλων, κλείνει το μάτι στη ΧΑ και διευκολύνει την εγκληματική δράση της στο κέντρο της Αθήνας. Έτσι, γίνεται ολοένα και πιο καθαρό πως στην ιδιαίτερη συγκυρία που διανύουμε, η πάλη ενάντια στο φασισμό περνάει αναπόφευκτα και μέσα από την πάλη ενάντια στην κρατική καταστολή, την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και ως εκ τούτου των αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών χώρων.

Τα μέλη της Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Καλλιθέας-Ταύρου-Μοσχάτου:

Αυθίνος Παντελής

Δηράκης Γιάννης

Έξαρχος Δήμος

Κούσιαντας Κώστας

Κραντίνου Μερόπη

Λιαμή Μιράντα

Μερτζανίδου Χριστίνα

Μουρμούρης Γιώργος

Προκόπη Αδριανή

Προκόπη Ιωάννα

Στεντούμης Χρήστος

Την πολιτική κατεύθυνση του κειμένου στηρίζουν:

Αλβέρτη Χλόη	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Αλεξάκης Μιχάλης	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Αναστούλης Παύλος	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Αντωνοπούλου Εβελίνα	ΤΕ Χαλανδρίου-Ψυχικού-Βριλησσίων
Αντωνοπούλου Νικολέττα	ΤΕ Χαλανδρίου-Ψυχικού-Βριλησσίων
Αργύρης Μάνος	ΤΕ Νοτίων Προαστίων
Βαρκάς Αντώνης	ΤΕ Αμπελοκήπων-Γκύζη
Βασιλόπουλος Νίκος	ΤΕ Κολωνού
Βαφειάδου Ελένη	ΤΕ Περιστερίου
Βουρεκάς Κώστας	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Γαϊτάνου Ειρήνη	ΤΕ Εξαρχείων
Γαλάνης Νίκος	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Γανιάρη Πόπη	ΤΕ Αμπελοκήπων-Γκύζη
Γεωργιοπούλου Κωνσταντίνα	ΤΕ Αργολίδας
Γεωργίου Αλέξανδρος	ΤΕ Νότιας Πάτρας
Γιαννούλης Γιάννης	ΤΕ Ζωγράφου
Γκουλιούμης Φώτης	ΤΕ Εξαρχείων
Γουδέλης Τάσος	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Γρηγορίου Πέτρος	ΤΕ Ιωαννίνων
Δαμέλος Πάνος	ΤΕ Κορινθίας
Ζαβιτσάνος Δημήτρης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Θεοδοσοπούλου Αλεξάνδρα	ΤΕ Μαρουσίου-Πεύκης-Κηφισιάς
Κανάκης Γιάννης	ΤΕ Χαλανδρίου-Ψυχικού-Βριλησσίων
Καρακούσης Βασίλης	ΤΕ Αμπελοκήπων-Γκύζη
Καραμανλής Κωνσταντίνος	ΤΕ Νοτίων Προαστίων
Καρδαμίτσης Παναγιώτης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Καρπούζης Γιάννης	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Κατσιαμπούρα Λίλη	ΤΕ Πετρούπολης-Ιλίου-Καματερού
Κατσίκη Βάσω	ΤΕ Ζωγράφου
Κιάτος Γιάννης	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Κολωνιώτου Νατάσα	ΤΕ Αργολίδας
Κομηνέας Κωνσταντίνος	ΤΕ Αμπελοκήπων-Γκύζη
Κοντογιάννης Άγγελος	ΤΕ Εξαρχείων
Κουρή Αγγελική	ΤΕ Βόρειας Αττικής
Λάλου Ελένη	ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου
Λιαγούρης Γιάννης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Λοΐζος Ηλίας	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Μακρυνικόλας Θάνος	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Μανουσάκης Χαρίδημος	ΤΕ Αγ. Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου
Μάντζαρη Μαρία	ΤΕ Νοτίων Προαστίων
Μάντζαρης Γιάννης	ΤΕ Εξαρχείων
Μαντζαρλής Κωνσταντίνος	ΤΕ Καλλιθέας-Μοσχάτου-Ταύρου
Μαρκέτος Σπύρος	ΤΕ Κέντρου Θεσσαλονίκης
Μαρκόπουλος Τόλης	ΤΕ Ζωγράφου
Μαχαίρα Μαρία	ΤΕ Πειραιά
Μελαμπιανάκη Ζέττα	ΤΕ Νέας Σμύρνης
Μητσοπούλου Αγλαΐα	ΤΕ Ζωγράφου
Μπακογιάννης Κωνσταντίνος	ΤΕ Χαλανδρίου-Ψυχικού-Βριλησσίων
Μπαλαδάκης Νίκος	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Μπαλής Αποστόλης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Μπίκος Γιώργος	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Μπούρας Φίλιππος	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Νάκος Χρήστος	ΤΕ Αμπελοκήπων-Γκύζη
Νάνος Διονύσης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Νίκου Δονάτος	ΤΕ Καλαμάτας
Ντούπης Χρήστος	ΤΕ Εξαρχείων
Ντυμένου Λιάνα	ΤΕ Εξαρχείων
Ξαγοράρης Χρήστος	ΤΕ Πετραλώνων
Ξαρχάκος Πέτρος	ΤΕ Εξαρχείων
Πάλλιου Αλεξάνδρα	ΤΕ Εξαρχείων
Πάλλιου Χριστίνα	ΤΕ Εξαρχείων
Παπαδάτου Αγγελική	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Παπαδημούλης Φαίδων	ΤΕ Χαλανδρίου-Ψυχικού-Βριλησσίων
Παπανδρέου Ανδρέας	ΤΕ Μαρουσίου-Πεύκης-Κηφισιάς
Παπασπυρίδης Αλέκος	ΤΕ Νέας Σμύρνης
Παπαχρήστου Κούλα	ΤΕ Νοτίων Προαστίων
Παρασκευά Δέσποινα	ΤΕ Πειραιά
Πάστρας Αλέξανδρος	ΤΕ Μαρουσίου-Πεύκης-Κηφισιάς
Περδικομάτης Μάκης	ΤΕ Πειραιά
Πετρουλάκης Γιάννης	ΤΕ Πετρούπολης-Ιλίου-Καματερού
Πλεύρης Κωστής	ΤΕ Νοτίων Προαστίων
Πλώτας Δημήτρης	ΤΕ Εξαρχείων
Πολίτη Λήδα	ΤΕ Κέντρου Θεσσαλονίκης
Πολύζος Νίκος	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Ρεβήσιου Μαρία	ΤΕ Ζωγράφου
Σαραντόπουλος Χριστόφορος	ΤΕ Χαλανδρίου-Βριλησσίων-Ψυχικού
Σκούφογλου Μάνος	ΤΕ Εξαρχείων
Σπάιερ Ορέστης	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου
Σταμάκος Δημήτρης	ΤΕ Δυτικής Θεσσαλονίκης
Ταβλαδοράκης Μιχαήλ	ΤΕ Εξαρχείων
Ταβουλάρης Δημήτρης	ΤΕ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης
Τουλιάτος Χρίστος	ΤΕ Ζωγράφου
Τριάντου-Μπρίλη Άννη	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Τσελεμπής Παναγιώτης	ΤΕ Νίκαιας
Τσιμπλής Χάρης	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Τσούνιας Βασίλης	ΤΕ Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Ιωνίας
Φελέκης Γιάννης	ΤΕ Εξαρχείων
Χαϊντούτης Χάρης	ΤΕ Πετρούπολης-Ιλίου-Καματερού
Χαλκιάς Χρήστος	ΤΕ Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου
Χαραλαμπόπουλος Νίκος	ΤΕ Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου